B-JOY B-HAPPY

ARTISTA NA AKO!

2011-11-12T07:29:00.002-04:00

Tinatanong ako ng mga kaibigan ko.

:"Kumusta ka na? Ano bago sayo, kwento ka naman."

Sagot ko, "okey lang naman, wala namang bago bukod sa masaya dahil nakaayon sakin ang tadhana ngayon. Basta masaya ako, focus sa work at lie low sa love life"

:"What? Bakit naman?"

"Wala lang, may problema kaming di pa naaayos. Kaya for the meantime ok na muna kami ng ganito. Ayos na din para walang istorbo! Haha."

Weird bang isiping masaya ka kahit hindi okay ang love life mo? Minsan naiisip ko parang sagot lang ng mga artista pag nasa talk show sila. Kasi diba minsan ang mga artista pag okay ang career nila, kabaliktaran naman ang nangyayari sa love life.

Naiisip ko nangyayari din pala yung ganun sa ibang normal na nilalang lang at nangyayari nga sakin. Funny!

Masaya ako sa career ko ngayon, maraming projects, I'm doing a movie, a soap, a commercial and coming soon na rin ang first album ko entitled, MUKANG TANGA LANG. echos! Haha

Pero seryoso masaya ako kasi nagiging okay na lahat sa buhay ko ngayon. Dininig ni God lahat ng mga prayers ko and that was so amazing na lately lahat ng hiniling ko binigay nya. Kaya nga nasasabi kong lahat talaga ng bagay dumadating sa buhay natin in God's time.

Iniisip ko tuloy ngayon, hindi kaya lumalabo ang takbo ng love life ko ngayon eh dahil hindi kagustuhan ni God para sakin yun at ini-insist ko lang? Hmp! Kaya nga lately, I'm not trying to work things out na. Hinahayaan ko nalang muna na ganito kami, at ipasa Diyos nalang ang susunod na kabanata. Haha.

Abangan ko na nga lang ang susunod na kabanata. Kung anong sasabihin ni direk, kung makakatuluyan ko ba sa ending ng kwento yung ka love team ko o meron syang dini-discover na bagong leading man para sakin. Basta watch out nalang kung anong ending ng teleseryeng to.

Anyway, hi-way I would like to thank; Dra. Vicki Belo, Bench, Posh nails, dental focus, salon de manila, at ofcourse sa mga fans na walang sawang nagmamahal salamat!

and CUT!

WANTED TRABAHO: may alam ka?

2011-05-02T07:05:00.003-04:00

Hay naku, nakaka frustrate talaga. It's been a month na din akong walang work. I keep on finding kaso lagi namang walang nangyayari. Ubos na budget ko kaya lalong nakakatuliro. Iniisip ko tuloy ang unfair talaga ng tadhana sakin, bakit lagi nalang may mga difficulties na dumadating, di pa nga natatapos yung isa heto na naman at may dadagdag pa.

Pero alam ko namang masamang magtanung o question-in si God sa kung anuman ang pinagdadaanan natin sa buhay. Kaya iniisip ko nalang parte talaga to ng buhay. Kaso lang minsan di ko maiwasan magtanung, bakit naman yung iba hindi ganito kalala yung dinadanas nilang crisis not unlike me. Pero sinasagot ko din naman ang tanong ko, well siguro kasi iba-iba ng paraan ang Diyos kung paano nya tayo susubukin sa buhay. Iniisip ko kasi minsan napaka unfortunate kong nilalang dito sa lupa pero damn! na pag-iisip, how come naiisip ko yung mga ganung bagay eh ang dami ko ngang napapanuod sa tv sa mga documentaries, ang daming Pilipinong nagugutom, so I'm still lucky na kahit paano eh may nakakain pa ako tatlong beses sa isang araw.

Hay, nagdadrama lang talaga ako, ang hirap kasi makahanap ng trabaho. I've been through a lot pero wala pa ding nangyayari. Hopefully sa mga susunod na araw makatanggap naman ako ng goodnews. Sana! :|

para sayo 'to

2011-02-10T05:30:00.000-04:00

AKO SI BJOY (a.k.a) also known as PUPUY

2011-01-26T01:26:00.000-04:00

1. Takot ako sa Butiki. (habang tina type ko sya ngayon, kinikilabutan ako). As in groose!
2. Nung 4th year high school ako, niregaluhan ako ng tropa kong si Rexdy ng Butiki, with effort yun sa paghuli pero inignore ko. Ugh!
3. Hindi ako takot sa Ipis at kung idi-dare ako for 1 million pesos, kaya ko syang kainin. Why not?
4. Nagpa opera ako when I was fifteen years old dahil trip ko lang.
5. Hello Kitty was my first favorite cartoon character.
6. Favorite kong sawsawan ang toyo, with kalamansi, kamatis, sibuyas at sili.
7. Nung bata ako, ginagawa kong kanin ang bigas.
8. When I was a kid, super bida ako sa mga school programs. Naexperience kong tumula, kumanta at sumayaw in one occasion.
9. Ronnie Ruanes ang name ng first ever crush ko when I was in Kinder. Haha.
10. Guilbert naman ang name ng first puppy love ko when I was in 2nd grade. Childhood sweetheart kuno.
11. I love surprises.
12. Addict ako sa PBB (pinoy big brother), especially yung season nila Melai and Jason. I super love that season. :D
13. All my family, and friends knows how much I’m addicted to Chris Tiu. I’ve known a lot about him and he’s my forever love.
14. Nadulas ako sa overpass sa may Walter Dasmariñas as in dulas to the highest level. It cause a big big pasa sa hita. Haha. Embarassing.
15. September 1, 2006, first time ko to travel alone as in mag-isa lang from Cavite to Manila, likewise.
16. Takot ako sa couple of guys, feeling ko ibu-bully nila ako.
17. I used to smoke, whenever I like, pero sobrang minsan lang yun.
18. Tuba ang unang alak na natikman ko.
19. I’ve never been in a cemetery during November 1-2. As in never .
20. Somehow gusto kong maging nurse, though I never dreamed to be. Haha.
21. Coffee addict ako.
22. I’m a blogger since February 2009, it is my comfort zone.
23. The first cell phone I owned was Nokia 1100.
24. Whenever I ate together with my Papa, never pa akong nabusog kahit super sarap ng food. Ugh! It’s an awkward situation.
25. The last time I spent my birthday together with my family and we’re complete, was when I was 12.
26. I’m a hopeless romantic. Haha.
27. I had a nephew named Euri Carlo, I super loved him.
28. The name “Euri” was given by me, I just saw it in a food cart in Dagupan St. in Tondo and I find it cute, so there. Haha.
29. Once I crashed in a motorcycle. Super award talaga, naghanap ako ng sugat o kahit gasgas man lang para remembrance pero wala. Kainis Haha.
30. Takot ako sa injection, blood, dextrose etc.
31. Pero ang greatest weakness ko is to see my Mom crying. It hurts me so much.
32. My favorite dish is Chicken or Pork Adobo, lalo na yung luto ni Ate Robang (cousin).
33. I used to travel alone from Luzon to Visayas via bus last January 6, 2010. Byaheng Leyte mag-isa and it was a super fun experience.
34. Appreciative daw ako sabi nila. Kasi even small things pinapahalagahan ko.
35. I used to collect small things such as tickets, receipts, at even basura, basta may sentimental value sakin di ko tinatapon.
36. I also collect letters. I had a lot.
37. I had two super best friends, named Ajill and Blessie. We called each other CHUM and we are the CHUMSTERS. LOL.
38. I also had a bestfriend in Manila, She is Jonah. We we’re bestfriends way back when we we’re in first year high school in LakanDula. Though we’re not seeing each other, continuous naman ang communication sa isa’t isa through text and internet. And super update kami sa happenings ng kanya-kanya naming buhay.
39. Two of my other super friends are ELA, my Girl and MARGEL, my Kapatid. Super at home ako whenever I’m with them, kasi super close ako sa family nila.
40. Aloof ako sa guys, kaya konti lang friends kong lalake, at sa konti na yun, super close ko talaga, yung tipong they can count on me, ganun din ako sa kanila.
41. Sabi ng Mama ko, nung months old palang ako, I ate daw my own poops. Yucky. Haha.
42. Malakas akong kumain ng rice. One thing na gusto kong mahinto, but I can’t help it, ang sarap kumain. Haha.
43. Favorite food ko, siopao and pizza. I’m not into sweets, mas prefer ko maaalat na food. Well minsan depende sa mood.
44. Masayahin akong tao. I can make you laugh if you allow me. Haha.
45. Malakas ako mag trip pag naisip ko gagawin ko, napaka reckless.
46. Mukha akong walang problema, but I carry a lot.
47. Moody ako minsan, minsan na dumadalas din minsan. Haha. Ang gulo. Basta kahit masayahin ako, napaka bugnutin ko din minsan. Pag may topak naku, monster. Haha.
48. Nag pe-pedicure and manicure akong sarili kong kuko.
49. Nakanuod na ako ng nude videos how many times. Haha, human nature.
50. I hate horror and suspense movies. It drives me crazy. Ugh!
51. I always want a happy ending.
52. Favorite ko si Avril Lavigne.
53. Brutal ako kung minsan, madalas manakit, haha lalo na pag nagkwekwento. I guess that was a mannerism. Kaya sorry sa mga nakakasama ko, kasi napaka harmful ko. LOL. :D
54. I prefer to have a one on one talk with God than to attend a mass. Feeling ko in that way I have his full attention. Haha.
55. Gusto ko ng pika-pika. fish balls, kwek-kwek, calamares, isaw, betamax, adidas, bananacue, lahat ng nabibili sa tabi- tabi. Haha.
56. I always abuse my bestfriend Ajill’s generousity. Haha. Minsan nagiguilty naman ako. Haha.:D
57. Mahilig akong mag take ng stolen shots sa mga friends. Beware lalo na pag trip kong mag video. :D
58. Na inlove ako before sa Doctor ko. Si Doc. Marlon G. Caravana. Haha. A super long story. :D
59. I don’t please anybody, If you don’t like me, the hell I care.
60. Trip kong pagmukhaing tanga ang sarili ko if that would be a fun for my friends. Nagiging insant clown ako. ^_^
61. Nung na publish yung article ko sa school paper namin nung high school, umiyak ako ng bongga. Haha :D A dream came true.
62. I hate Math. As in, hell!
63. I don’t even memorize the multiplication table. Haha.
64. A walk to Remember, my all time favorite movie, I watched it so many times, mga 30 times na, ganun, memorize ko na nga mga lines dun. Haha. :D
65. Our love is like a wind I can’t see it but I can feel it. (quotable quote sa AWTR).
66. Jaimee Elizabeth Sullivan and Landon Rollin Carter, character nina Mandy Moore at Shane West sa AWTR. Haha. :D
67. Another favorite movies ko are, The Notebook, Chasing Liberty, The Lord of the Rings, A Cinderella Story, My Sassy Girl(korean and foreign version), Closer, Bring it on, and Avatar.
68. Local movie favorites are, Ngayong Nandito Ka, One More Chance, and And I love you So.
69. I usually set a date for a get together with my friends especially high school barkada. Ewan ko ba pero sa tuwi’t tuwina na lang na may mga occasion or magkikita-kita lang, ako na lang lagi ang pinapag- set. Well maybe I’m good at it. Haha. :D
70. I’m not a liar but I’m good at it. Pag may mga bagay na kelangan mo magsinungaling, magaling ako dyan at dyan sila bilib sakin, ang dali kong umisip ng palusot. Haha :D
71. With action ako magkwento. And I’m a story teller on my own. :)
72. I’m a Lola’s girl. T.T
73. Nagpapapak ako ng hilaw na itlog na hinahaluan ng asin. Yummy :D
74. I love ampalaya.
75. Megan Fox is damn sexy for me.
76. I love Korean novelas, specially Memories of Bali.
77. I have Korean friends, named Daniel, Freeman, Rick, Jack, Fred and Don.
78. Among them, Freeman is my crush and he knows it.
79. Sometimes I tend to be alone, pero di ako emo. I just want to spare myself a peace of mind.
80. Ayoko ng nagmo-mall together with friends. Kasi usually nagtatalo kung san kakain and it irritates me a lot. Di lang nila alam. Haha :D
81. I love Elmo ng Sesame Streets.
82. Awkward situation for me whenever I’m with my Father. Winiwish ko na bumilis ang oras.
83. When I was a kid, dream ko to become a fashion designer, kaso nung lumaki na ako, naealize kong wala naman akong ka-art art sa katawan. Haha. :D
84. Magaling akong sumayaw, pero di ako dancer. Lap dance? I’m good at it. :D Haha. LOL!
85. Super makwento akong tao, at mano-notice mo lang yun if super close na tayo.
86. I dreamed to be a writer. That was my greatest ambition na I don’t know to fulfill. Haha.
87. I love wearing flip flops.
88. Pupuy is my alias. Kung bakit napakahabang kwento. But I love it when they call me Puy or Pupuy.
89. I am the founder of Simot-Gipit family. Kami sina Pupuy, Bubuy, Muymuy, Daday at Kukuy.
90. They’re not my friends, they’re my family instead.
91. Sila ang nakakaalam ng ibig sabihin ng bawat utot at hininga ko. For short I had a family with them.
92. I’m always late. I never came on time, except if it is work pero madaming times din na late pa rin ako.
93. I’m lazy, I love to sleep, hobby ko yun. One thing na ayaw sakin ng Mom ko.
94. May mga times na mahilig akong mag take for granted sa mga bagay at tao na feeling ko palaging andyan.
95. Minsan naiisip kong mag-suicide. Pero hanggang isip pa lang, di pa ako nag attempt.
96. Naiinis ako sa mga babaeng maarte at kikay. The hell!:D
97. The most memorable thing na narecieve ko from Papa, was nung binigyan nya ako ng isang gallon full of coins instead na coin bank na hiningi ko sa kanya.
98. Mahilig ako mag-stalk ng web accounts ng mga crushes ko. Haha :D
99. I’ve done a lot of stupid things. I’m good at it. No regret as long as I enjoyed it. Haha :D
100. I’m not afraid to say sorry to the person I’ve hurt if I know that it is really my fault.

2010-12-28T07:42:00.000-04:00

The Seven Things I Hate About You

2010-12-28T07:27:00.002-04:00

1. Ang gulo mong tao. Maglalambing ka tapos minsan, ay! madalas pala binubully mo ko.

2. Sinasabihan mo akong mahal mo ko pero pabiro.

3. Madalas mo akong pagselosin, hindi naman talaga sa nagseselos ako, nakakainis lang kasi alam kong hindi totoo at trip mo lang talaga akong pagselosin.

4. Sa mga tingin mo natutunaw ako.

5. Noong inamin ko sayong mahal kita sabi mo wag kitang mahalin. Masakit kaya!; pero sabi ko sayo diba okey lang.

6. Hindi mo ko mahal pero gusto mo lagi mo kong nakikita, laging kasama, katabi, kayakap, katext. Hindi mo ko mahal pero ngayong magkalayo na tayo lagi mong sinasabing miss na miss mo na talaga ako.

7. At ang pampito, I hate YOU oink kasi bakit mahal kita? Bakit ikaw pa? Eh ang sama-sama ng ugali mo, napakayabang mo, hindi ka gwapo, chain smoker ka, lakas mo uminom, ma-barkada, maloko, lahat ng kawalang hiyaan alam mo. Pero alam mo lahat yun tanggap ko kasi sobrang mahal talaga kita. ;(

LOST?

2010-12-27T08:27:00.001-04:00

This is just a repost since I need a focus right now.

TO ACHIEVE YOUR DREAMS REMEMBER YOUR ABC's

A- avoid negative sources, people, places, things and habbits.
B- believe in yourself.
C- consider things from every angle.
D- don't give up and don't give in.
E- enjoy life today, Yesterday is gone and tomorrow may not come.
F- family and friends are hidden treasure, seek them and enjoy your riches.
G- give more than you planned too.
H- hang on to your dreams.
I- ignore those who discourage you.
J- just do it.
K- keep on trying no matter how hard it seems, it will get easier.
L- love yourself first and most.
M- make it happen.
N- never lie, cheat or steal. always strike a fair deal.
O- open your eyes and see things as they really are.
P- practice makes perfect.
Q- quitters never win, and winners never quit.
R- read, study and learn about everything important.'
S- stop procastinating.
T- take control of your own destiny.
U- understand yourself in order to better understand others.
V- visualize it.
W- want it more than anything.
X- exert your best effort.
Y- you are unique among all God's creation, nothing can replace you.
Z- zero in on your target and go for it.

Anyeong

2010-11-23T11:08:00.005-04:00

Hello blog world, I'm back. I've been quite here in my site for a couple of months kasi naman busy talaga. Nakakamiss ng sobra mag blog ng kung anu-ano lalo na pag gumana ang utak ko at nauuwi sa mga katangahan ang mga napopost ko. Nakakamiss din mag blog hopping wherein nakakakita ako ng mga astig na blog. Ayan nalungkot naman ako, di ko na masyadong nasusubaybayan blog ni Aris. Favorite ko pa naman sya among all other bloggers na fina -follow ko. Also Kokoi kaso minsan nalang sya mag-blog, nakakamiss nga si Ayumi the great maid in town haha. Sana before November ends makapag blog na ko ng matino. Hopefully :)

I ♥ Doc

2010-09-27T07:01:00.001-04:00

This is just a repost. Walang mai-blog :D

Marlon G. Caravana. Finally, the long wait is over. Ang tagal na kitang hinahanap sa web sa wakas nakita din kita. May facebook ka naman pala. Tsk. Napakasaya ko ngayong araw na'to. Kagabi napanaginipan kita, nagkita tayo sa panaginip nga lang, pero ang saya ko dahil dun, kaya eto bumabalik tuloy yung obsession ko sayo. Tsk.

Sino ka nga ba sa buhay ko? Ikaw? na ni hindi mo nga ako kilala. Siguro dati at siguro kung ipagdudukdukan ko yung mukha ko sayo maaalala mo na ako yung dati mong pasyente sa OMMC. Yung makulit na batang patay na patay sayo na naibroadcast sa buong ward na crush kita. At ano nga ba ako sayo? Ako?, ay isang obsess na bata noon sa Doctor nya. Grabe! Ang lakas talaga ng tama ko sayo.

Last July 8, 2006 nung una kitang makita. Schedule ng admission ko sa Ospital due to Major Operation na mahirap ng ipaliwanag pa dito kung ano ang inopera sakin. Naghihintay kami nun ng mama ko sa aquarium room sa Emergency room ng OMMC kasama yung ibang patient who became my friends. They we're Ate Guia, Weng, Lady other (patient's) and Kuya Randy and Nanay Minda, and Yayan( bantay nila). Hinihintay namin kung san yung magiging room namin. Pero before kami dalhin sa room, may examination pa pala. Dun kita unang nasulyapan, palakad-lakad ka sa ER. Sabi ko, "shit ang cute nya". Di ko sukat akalain na papasuk ka dun sa aquarium room para kunan kami ng dugo. Hay, ang laki ng takot ko sa dugo pero nung pagkakataong yun, di ko yung naramdaman dahil sayo. I can say talaga na what I felt for you was Love at First Sight. Totoo yun. Nung inakyat na kami sa room namin, naging close agad namin ng Mama ko yung mga karoom mate ko. Kwentuhan galore at tinitukso nila ako sayo. Isa na namang di kaaka-akala, assign ka rin pala nun dun sa ENT Ward. Kaya pala paikot-ikot ka dun at balik-balik.

Kinabukasan, July 09, 2006, madaling araw, may gumising sakin habang nasa kasarapan ng tulog. Nung una ayoko gumising kasi antok ako. Pero nung makita ko na ikaw pala yung tumatapik sakin, dali-dali akong napabaligwas. Nakakatawa pag naaalala ko. Haha. Kinunan mo kami ng temperature at BP. Dumaan ang mga oras, sa tuwing dumadaan ka sa room namin, sobrang saya ko at sobrang panunukso ang natatanggap ko mula sa mga karoom mate ko.

July 10, 2006, the day before the operation. Yung ang pinakamasaya at pinakanakakahiyang araw ng buhay ko. Okay naman, inspired pa din dahil sayo, to think na dapat kinakabahan ako dahil ooperahan ako kinabukasan, pero dahil sayo wala akong naramdaman na kaba. Iba ka talaga. Nung araw na yun dinalaw ako ng best friend kong si Ajill. Excited ako na makita ka nya. Hinanap ka namin sa buong ward pero wala ka. Lumabas kami ng ward kahit di na ako allowed lumabas nung time na yun. Yung tag ko sa kamay tinabunan ko ng jacket para di makita na pasyente ako. Ang galing ko diba?

Nung bigo kaming makita ka sa buong hospital, bumalik nalang kami ng ward. Dissapointed ako nun kasi di ka makikita ng best friend ko. Nung malapit na kami sa Nurse station, kinabahan ako kasi ang daming doctors at nurses. Baka hinanap na nila ako, lagot na. Pero habang papalapit kame ng papalapit, nakita kita, isa ka sa mga nagkukumpulan dun sa nurse station. Sa sobrang excitement ko, I said, "Jill, ayon sya oh. yung gwapo, yung gwapo, yung mahaba buhok." then, we reached our room. (Haha. kasalukuyan akong natatawa sa mga pinag gagagawa ko. groooose!)

Maya-maya pa, habang nagkwekwentuhan kaming lahat sa kwarto dahil andun din nung mga panahong yun si Doc. Ivan (nag-opera sakin), kinukulit namin sya nun. Biglang dumating sa room si Doc. Naida. Kinausap nya si Doc. Ivan at sabi: "buking na 'to Doc. e...(sabay tapik sa may bed ko at nakatingin sakin). " Nagulat ako kaya sabi ko:, " po? hala bakit?". Sabi nya: "kunwari kapa e, sabi mo nga dun kanina, ayon oh, yung gwapo, yung gwapo, yung mahaba buhok." HAHAHAHAHAHA. AAAAAAT Basag ako. Sobrang hiyang-hiya at para akong yelong unti-unting natutunaw nung mga panahong yun. Tawa ng tawa lahat ng tao sa room, inaasar nila ako, kahit si Doc. Ivan, nakisakay. Tsk. Isang malupit na kahihiyan.

Nung gabi na, it's our time to shine. Lalagyan na kami ng swero dahil kinabukasan na yung schedule for the operation. At ikaw ang naglagay ng swero. Ako pa nga dapat ang uunahin mong lagyan saming apat na pasyente. Pero dahil sa sobrang takot ko, di ako pumayag, kaya ako nalang yung huli. Buti pumayag yung mga kasama ko. Nanginginig na ako nung mga panahong yun. Ni hindi ko na naisip pa na crush nga pala kita. All I know is that, patay na ako. SWERO yun, isa sa greatest fear ko in life ang malagyan nun, tapos nung mga sandaling yun, ilang minuto nalang at ako na ang tuturuka. Aw, saklap.

Nung ako na talaga, tahimik na ako. Nung hinawakan mo na yung kamay ko, yung mga ka room mate ko, pati mga bantay nila, kinilig. Tsk. Inaasar na naman ako, kaynis. Natawa ka nung mahawakan mo yung kamay ko, kasi nanginginig ako at sobrang lamig. Dahan-dahan mo kong pinakalma at binola na hindi masakit yun......at......sinabi mong "saglit lang to, di to masakit", "huminga ka lang ng malalim".............at yun na ata ang pinakamahabang hinga ko sa buong buhay ko. At sobrang sakit talaga. Ouch, tagos hanggang buto. Nakakabwiset ka nun, sinungaling ka, sabi mo di masakit. Ang sakit kaya. Nagtawanan kayong lahat nung matapos mo akong turukan kasi nakita nyo yung Mama ko na umiiyak sa sobrang awa sakin. At sabi mo sakin: "kita mo na Mahal na mahal ka ng Mama mo". Weh, bola. Echoserang frog ka rin e.

July, 11, 2006...Operation day. Ang saya ko nung pinasok ako sa OR. What a nice experience. Mantakin mong inoperahan ako dahil sa gusto ko lang. Ang sarap sa pakiramdam na yung nakikita ko sa tv pag may naoospital, nangyayari sakin. Yung screen na may heartbeat tapos kung anu-ano pang pinaglalagay sa katawan ko, hanggang sa kanatulog na ako.

Nung nagising ako, nasa Recovery room na ako. Ikaw ang una kong nakita nung mamulat ako. Inalagaan mo ko, syempre dahil pasyente mo ko. Haha. Bumabalik ka sakin maya't-maya para kunan ako ng BP at temperature. Kinikilig naman si Gaga. Hirap akong lumunok nun, kasi ang sakit kaya pag bagong opera. Di ko malunok yung laway ko, kaya kusang tumutulo at pinupunasan mo. Dahil sa pilya ako, sinasadya ko na talagang magpatulo ng laway sa bibig ko para punasan mo. How sweet naman. Haha. Nung time na para ibaba ako sa room, ikaw yung nagbuhat sakin...uy para sakin may malisya yun kait pano ha. Ikaw na ang naka dress for operation tas naka underware lang. Haha. Napakamalisyoso ko talaga. Haha. Nung binuhat mo na ko papunta sa kabilang stretcher, ngumiti ka sakin at sinabi mong: "uy, bababa na sya..pagaling ka". Ang saya ko nun, then nag smile lang din ako sayo.

Dumaan ang mga araw malungkot na kasi marerelease na ako. Uuwi na ako. Sa totoo lang ayoko na ngang umuwi nun e. Dahil sayo. Di kana pumapasok sa room namin kasi may bago kanang mga patients. Pag dumaan ka, masaya na ko nun. Umalis kami ng di na kita nakita. Akala ko, di na kita makikita ulit. Napakalungkot ko nun.

July, 17, 2006, bumalik kami ng OMMC para sa follow up check up ko. Di pa rin kita nakita kahit pa hinalughog namin nila Ate Guia yung buong Ospital ng Maynila Medical Center. Nung lumabas na kami ng Hospital, nag-abang kami ni Mama ng bus pa Dasma sa tawid ng OMMC. Ang kaso, rush hour kaya lahat ng bus puno at may mga standing na din. So no choice kami kundi tumawid ulit sa OMMC para dun mag-abang ng bus. Magraround trip kame. Sasakay kami ng bus galing dasma papuntang Sta. Cruz para nga naman makaupo kami. Galing talaga ni Mama.

Kahit sa mga huling sandali na yun, nagbabakasakali pa rin akong makita ka. Nakatingin lang ako sa kalsada, nang mapalingon ako at napunta yung dereksyon ng mata ko papunta sa Manila Zoo, nakita kita. Nakatalikod ka, pauwi ka na sa Leviriza kung san ka nakatira. Kahit nakatalikod ka, alam kong ikaw yun. Yung buhok mo, yung sapatos mo, yung relo at yung bag mo. Tumalon halos yung puso ko, "bus pls. bus"..yun ang sabi ko sa sarili ko para maabutan ka namin makita ko man lang for the last time yung mukha mo. Dumating si bus. Dun talaga ako umupo sa right side at nagmadaling umupo. Nakadungaw ako sa bintana at looking forward to see you. Di naman ako nabigo, nakita kita dun sa may plaza. Nasa gitna ka, sa may swing. Haha so hapiness. For the last time di ako nabigo. Infairness, pinagdasal ko talaga yun. Haha.

And that Ends my story with YOU...DOC.!.

...

2010-09-04T10:12:00.005-04:00

Kinda busy lately. Busy sa new work, thanks God finally he gave me this new blessing. Masaya ako sa new world ko, enjoy sa mga workmates at sa kind of work. I asked for it and now it was granted kaya pinagbubutihan ko talaga. Sana this time makaipon na ako pang-aral. Hopefully next year makapag-enroll na ulit ako.

Anyway, lately ang daming nagsasabi sakin na kamukha ko daw si Sarah Geronimo? Nakaka-flatter somehow pero parang "ha? talaga? di ko alam yun ah" haha :D Nakakatawa pa kasi nung sinabi ko sa Ate ko yun, naki agree sya. Matagal na daw nyang nakikita yun, kaso di nya lang sinasabi. Haha Ate ko talaga oh, ayaw magbigay ng compliment sakin, haha :D Na-share ko lang. LOL.

2010-08-21T04:32:00.005-04:00

Sa wakas nagawa ko. Haha. Super like it. :) Nakakamiss high school days namin. Nakakamiss sila.

tuesday madness

2010-08-18T08:14:00.010-04:00

TUESDAY MADNESS...it happened two weeks ago kung saan nagkikita-kita kami nila Blessie at Margel. Di naman sinasadya, nagkakataon lang na nag-aabot silang dalawa. So yun naisipan namin na mag-invite sa ibang tropa kung sino gusto sumama. Dalawang magkasunod na tuesday na kaming nagsasamang tatlo ft. Papa Deo (bf ni Chum Blessie).

Ako ang dakilang taga set ng mga lakad ng tropa ever since. Ako taga text, taga pm, taga comment dati sa friendster. Haha. Ewan ko ba kung bakit pero nakasanayan na nila siguro. Pag halimbawa birthday ng isa, itetext nya ako para i-invite ang tropa. Siguro nga I'm good at it. Magaling ako mang-invite. Haha.

Finally kagabi, nainvite ko sila Tsong, Straight, at Girl, mga bagong salta sa Tuesday Madness kitakits namin. Haha. Success ako, kasi mga papilit epek pa ampucha. Haha. Buti nalang gumana ang aking convincing power. Haha. Takutin ko ba naman si Tsong ng "magkalimutan na kami pag di sya dumating" haha.

Sana maulit pa. Kung di man next tuesday basta sana sa mga susunod na araw. Nakakamiss high school life, nakaka frustrate isipin na di na kami pabata. Next year turning 20 na ako. Huhu. Kaya dapat ienjoy talaga bawat moment hanggat wala pang may mga commitment samin tulad ng pag-aasawa. Haha. sayang nga lang di kami kumpleto. ;(

THE END...

starring:

tsong JHERICK
kapatid MARGEL
girl ELA
straight MELISA
chum BLESSIE
papa DEO

missing:

chum AJILL
hudas REXDY
attorney EBOK
sec. MAINE
mare CHRISTINE

directed by:

bjoy aka PUPUY :D

Ako? Sino Ako?

2010-08-17T02:20:00.000-04:00

Ako si RONELYN sa mga kaibigan ko nung elementary hanggang 1st year high school sa Tondo.

Ako si JOY sa mga friends ko dito sa Cavite, at sa mga normal na nakakakilala sakin.

Ako si DESPHY sa mga teachers ko mula noon, at ng mga classmate kong prefer ang pagtawag sa apelyido. At ako pa din si DESPHY sa iba kong mga naging classmate dati, dahil akala nila pangalan ko ang DESPHY.

Ako si BABYJOY sa Papa at Mama ko, pati ng mga kababata ko.

Ako si BJOY sa mga kamag-anak at other members of the family. At ako din si BJOY sa facebook at blogger.

Ako “RONILIN” kapag galit ang Nanay ko at tinatawag ako. (Bisaya ang diction) :D

Ako si BUJOY sa ibang taong di sanay tumawag sakin ng BJOY at akala nila BUJOY.

Ako si RJOY sa account ko yahoo, hi5 at multiply.

Ako si RJVD sa flash drive kong nawala.

Ako si BIJONG sa Lolo kong si Lolo Siano.

Ako si BIDUY sa Tito kong Tatay Yol.

Ako si DES sa mga taong sanay tumawag sakin ng DESPHY at trip nilang i-shortcut.

Ako si PUPUY sa mga taong uber close ko especially Gipit family.

Ako si PUY sa mga taong alam ang PUPUY at shinort-cut nila.

Ako si BJOY_PUPUY sa account ko sa Friendster.

Ako si JUJOY kay Mia at Jaja. (mga anak ko)

Ako si RONIE sa isa ko pang Bestfriend na si Jonah.

Ako si RON RON sa mga super friends ko before sa Manila.

Ako si BJOYAKAPUPUY sa account ko sa Twitter at Youtube.

Pero ako po talaga si. . .sino nga ba ako?

Ay Ambot!

2010-08-09T07:38:00.002-04:00

Ano ba tong naiisip ko? Bakit tila datapwat subalit naguguluhan ako? Ang gulo ko talaga minsan. Napaka-epal ko. Ang hirap intindihin ng sarili ko. Ano nga bang problema ko, at bakit ako nababalisa ng ganito ngayon?

Ang sama ng pakiramdam ko, di ko alam kung ano nga bang dapat kong maramdaman? Ang hirap talagang makipag-talo sa sarili mo. Lalo na kung kontra ka ng kontra sa sinasabi ng puso mo. Shet ang corny ko na. Laslas na ko.

In the first place bakit ko nga ba nararamdaman to? Yung feeling na di mapalagay, yung tipong isip ako ng isip kung anu nga bang pwede kong gawin? E ano nga bang iniisip ko? Bakit ba ako naguguluhan? Ay naku Pupuy, minsan talaga may sayad ka e noh? Tsk.

E kasi nga may nakita ako kanina, nakita ko na ayon, yun na yun. Ang laki ng problema ko, walang kwenta. Adik ata ako e. Bakit ba pag sa ganitong sitwasyon ang plastic plastic ko? Nakakainis talaga ako. Laslas kana nga. Emo ka e. Bwiset.

Ih! kasi naman, anu bang dapat kong gawin? Bakit an sama ng araw ko bigla? Hay naku, napapraning kana naman e. Waaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaah ang sarap sumigaw. Naiinis ako sa sarili ko, panu ba gagawin ko? Akala mo naman buntis ka, makaproblema ka ng problema mong walang kwenta.

Oo na sige na. Tama na to, nagtatalo na tayo e, alam ko naman yun, minsan talaga walang akong kwenta. Engot-engot lang, pero ewan ko ba. Sya tama na talaga, baka san pa mauwi tong usapan natin e. Tama ba naman kasing kausapin ko nalang ang sarili ko? Ba naman walang makausap. San na ba kasi sila?

WONDER PUPPETS get together

2010-08-05T03:31:00.005-04:00

LINNY,TUCK AT SI MING-MING. ANG WONDER PETS NA TUTULONG SA INYO. LOL.
Finally after 8 months, nagkita-kita ulit kami ni Senyora at Chenelyn Chorva. Nag Lunch date kami last Aug. 1, 2010 sa Mang Inasal sa Robinsons Dasmariñas.

Kwentuhan galore ng mga updates sa isa't-isa. No pets allowed kami kaya walang dalang jowa si Nyora. Haha. Ayan tampo tuloy si Pareng Ahrlone, di sya nakasama.
Uber kwento kami lalo na ako. Haha. Kelan ba ako nagpahuli sa kwentuhan? Pero si Nyora ang may pinaka hot pasabog saming tatlo. Kaw ba naman ang ma-torn between "two lovers". Haha. Sya na mahaba buhok. Abot hanggang General Trias Cavite. Haha.

Panu ba naman, inlove sya sa ka-work mate nya. Di lang yun, MU sila. Kaso uber complicated kasi pareho silang committed. Shet, yun ang nasabi ko. Huhu, ang hirap kaya malagay sa ganung situation. Aware naman sya na nakakasakit sya ng feelings pero minsan talaga dumadating si temptation sa buhay love life ng tao.

May ilang taon na ding mag-on si Nyora at Pareng Ahrlone, ang dami na ding nilang pinagdaanan together, nakailang jerjer na rin sila. Haha. Ay naku senyora pag nabasa mo to pagpasensyahan mo na ako. Haha. Pero nung dumating si Jaime, biglang nagbago lahat. Masaya daw sya pag kasama nya si Jaime, nagsimula daw sila sa tuksuhan hanggang sa nadevelop sa isa't-isa. Pano na si pareng Ahrlone, tanung namin ni Chenelyn Chorva na concern naman sa relationship nya with Pare. Nanlalamig daw sya lately kay pare, naisip ko naman naku kulang lang sa jer yan. Lol. Mga naiisip ko talaga.

E panu ka nga naman hindi mamlalamig sa tao e, nakatuon yung atensyon mo sa iba. Hay naku Nyora, nagiging unfaithful ka sa ginagawa mo. Bad Cheetah. Haha. After namin magkita, nagforward sya sakin ng text na galing kay Pareng Ahrlone, sounds like nakakatunog na si Pare sa pinag-gagagawa nya. Naku paktay na. Tsk. Bilang advice sinabi ko na kelangan may igive-up syang isa. Pero ingat syempre, kasi kung si Jaime ang pipiliin nya, di pa naman sya sure sa feelings nya dun, malay ba natin kung panandalian lang yan, o dala lang yan ng landi o kati. Haha. E kung si Pare, atleast sure sya dun, kilala na ng pamilya nya, matino naman sa pilit haha.

Ay naku senyora, madali ka at pagnilay- nilayan ang mga bagay na yan. Sana sa huli wala kang pagsisihan. Dahil kung nakakasakit ka ngayon, malamang sa huli kaw ang masaktan. Kaya go and make a right choice. Kung mabasa mo man to. Haha.

Anyway mabalik tayo sa kinakanta ko kanina, yung "LINNY, TUCK AT SI MING-MING ANG WONDER PETS NA TUTULONG SA INYO" haha. Kaming tatlo naman ang wonder puppets, si Nyora si Linny, si Chen si Tuck at ako naman si Ming-ming... at kami ang wonder Puppets. hahah.

To Achieve Your Dreams Remember Your ABC's

2010-07-29T04:15:00.002-04:00

A- avoid negative sources, people, places, things and habbits.
B- believe in yourself.
C- consider things from every angle.
D- don't give up and don't give in.
E- enjoy life today, Yesterday is gone and tomorrow may not come.
F- family and friends are hidden treasure, seek them and enjoy your riches.
G- give more than you planned too.
H- hang on to your dreams.
I- ignore those who discourage you.
J- just do it.
K- keep on trying no matter how hard it seems, it will get easier.
L- love yourself first and most.
M- make it happen.
N- never lie, cheat or steal. always strike a fair deal.
O- open your eyes and see things as they really are.
P- practice makes perfect.
Q- quitters never win, and winners never quit.
R- read, study and learn about everything important.'
S- stop procastinating.
T- take control of your own destiny.
U- understand yourself in order to better understand others.
V- visualize it.
W- want it more than anything.
X- exert your best effort.
Y- you are unique among all God's creation, nothing can replace you.
Z- zero in on your target and go for it.

Text Conversation with Bru

2010-07-28T22:40:00.002-04:00

Puy: Boring. Gm.

Bru: Awts! wala kasing bf.

Puy: Ay naku Bru, sooner magkakaroon. Haha. May suitor akong iniintertain ngayon. lol.

Bru: Awts nice one. Sya pag-isipan mga desisyon. Kung di mo talaga feel yung guy wag paasahin pa, wawa naman.

Puy: Gusto ko siya, sandali pa lang kami magkakilala pero super comfortable kami sa isa't-isa. Di ako nag-iiba pag kasama ko sya, I mean di ko kelangan maging ibang tao para sa kanya. Nalalabas ko yung kulet ko sa kanya. ayon.

Bru: Baka kaw lang ang may feelings sa kanya tapos sya wala. Wag masyado umasa, masakit. Mag-ingat, karamihan sa boys tarantado.Sinasamantala ang chances, kahit sagasaan lahat walang pakialam. Hindi ako ganyan swerte gf ko.

Puy: Grabe Bru, ang loyal mo talaga nakakatuwa ka, kung friend ko yung gf mo, I could tell her talaga not to let go of you. Ramdam ko naman yung effort nya, yung feelings nya, pero syempre kilalanin pa mabuti mahirap na nga naman.

Bru: Mag-ingat ka pa rin baka pagtripan ka lang nyan, ipakukulam ko talaga yan makita mo. Haha. Nanliligaw na ba sayo? Basta siguraduhin mo ha? May ibang boys pa basehan ng love ay sex. Damn them.

Puy: O yea. I make it to a point naman na makilala syang mabuti. Yun din paalala sakin ni Mama.Lam mo gusto talaga kita ma-meet. Kasi kahit na-introduce na tayo dati, parang di mo naman ako naalala. Haha.Feeling ko kasi super Kuya na talaga kita. Haha.

Bru: Dapat lang basta tamang love lang muna, pag sure kana dun mo nalang sya mahalin ng sobra, pero dapat magtira sa sarili lagi. Dahan-dahan. Pag mabilis ang lakad pag natinik malalim. Naku Puy, baka main-love ka sakin pag nakita mo ko. Ang gwapo ko kaya. Haha.

Puy: Yabang. Di rin Bru nga kita e. Saka nagkita na nga tayo dati diba? Nu ka ba. Haha.

Bru: Hindi mo pa alam, grabe ako magmura at bastos magsalita sa personal. Hahaha. Yan dapat matuto ka na hindi lahat ng lumalabas sa bibig o isip ng tao sya na nga iyon. Nahihiya nga ako sa gf ko e, taecher pa man din sya tapos madalas ang asal ko tambay sa kanto. Hahaha. Hiya ako sobra di nyo lang alam.

Puy: So what kung may mga bad habbits ka? Ussually ganun naman talaga yun e, kahit ako, dami ko din kayang katangahan, kagagahan at kawalang-hiyaan. Ang sama din kaya ng ugali ko but I end up wanting to friends by others kasi it doesn't based on what you see but of what you feel and sense to a certain person.

Bru: Whoa! Patempt! Sabog ilong ko, nosebleed. Haha. Nga naman pero gusto kong maging maayos ako hindi tulad ngayon. Lam mo ba buong elementary at highschool ko, no drinks, no smoke, no nude movies. Grabe ang bait ko pa hindi tulad ngayon hindi pa palamura. Kung kelan pa nag college saka pa tumino. Hahaha.

Puy: Nangyayari talaga yan. Well siguro dala ng makabagong mundo, saka depende sa nature na ginagalawan mo. Pero kung ano ka ngayon doesn't mean na it reflect you as a bad person. Basta nasesense kong mabuti kang tao. Good night Bru.

Bru: Good night Puy.

... Hindi naman talaga kami magkaibigan ni Bru. Pero na-introduce na kami sa isa't-isa dati. Kaso nakalimutan na namin kahit mukha man lang ng isa't-isa. Haha. Basta ang alam ko lang sa kanya sya si Casaul ( nakasulat sa likod ng jersey nya dati) ang soccer player na kaibigan ni Jaja ( ang nag-introduce saming dalawa). Naging mag-textmate lang kami mula nung December 2009 which happened na yung phone ko yung tinawagan nya dahil lowbat yung phone ni Jaja at magkatawagan sila nun. The next time tumawag sya di na kami magkasama ni Jaja. So and the rest is history. Haha. Super fun sya ka-text dahil mature na sya mag-isip at madalas akong payuhan. Nakakatuwa yung mga points of view nya sa mga babae at nakakatuwang isiping may mga ganun pang lalaki. So there.

Waray Waray

2010-07-19T21:01:00.000-04:00

-WARAY

Kay anu ba it mga Parents makuri umintindi?
Han una, ginpapakaturog kita bis diri kita katurugon,
tima yana ginsasampit bis kita ginpipiraw.
Han una gintutudluan kita paglakat,
yana ginbubusaan na kay naglilinakat nala.
Han una gintutudluan kita pagyakan,
yana gintatampilong kay makusog na mambaton.
Kay anu gud anu?

-TAGALOG

Bakit ang hirap umintindi ng mga Parents?
Nung una, pinapatulog tayo kahit di tayo inaantok,
ngayon ginigising kahit inaantok pa tayo.
Nung una tinuturuan tayong maglakad,
ngayon, nagagalit dahil lagi ng umaalis.
Nung una tinuturuan tayo magsalita,
ngayon sinasampal tayo dahil malakas na sumagot.
Bakit nga ganun ano?

MARSO

2010-07-18T21:21:00.000-04:00

May tatlong buwan din akong natira sa hometown namin sa Leyte. Tatlong buwan nagtiis mag-igib sa balon dahil yun lang ang bukod tanging source ng tubig dun, in short WALANG GRIPO. Hindi naman ganu kadami ang reklamo ko sa pagtira dun, marami din namang masayang pangyayari bukod na nga lang sa pag-iigib mo twice a day at may dala kang dalawang timba at ilang beses kang babalik dahil napakadami mong drum na pupunuin. Malaki na nga ang braso, lalong lumaki.

Na-enjoy ko naman ang pag-stay dun lalo na tuwing may handaan dahil pag may okasyon panigurado may tuba. Yumi. Sa tatlong buwan kong pagtira dun, nakasama ko ang mama ko ng medyo matagal, since nasanay na akong di kami magkasama. Masaya naman ang bonding namin, tulungan sa gawaing bahay, at kung anek-anek pa. Nasa bukabularyo ko na ang hindi mawala ang kasungitan at katarayan sa pagmumukha ko. Pero hindi naman laging lumalabas yun, sa tuwing buwiset lang ako sa mundo at kung may dapat ikagalit at may mga taong nakakagalit. At kung may mga taong masarap paglabasan ng galit na din.

Ang kinaiinis ko lang sa Mama ko at sa Tita ko na din, e yung paniniwala nila tungkol sa mga naipanganak ng Marso. March 16 ang birthday ko, samantalang ang pinsan ko naman na anak ng Tita ko ay March 27, at ang isa pa naming pinsan na anak ng isa ko pang Tita ay March 24. Palibhasa fire prevention month ang buwan ng kapanganakan ko e, dun ata nila nakuha yung paniniwalang yun. Lahat daw ng ipinanganak ng Marso ay masususngit at bugnutin. WTF. How come? Tsk. Nanay ko talaga. Sumasabat ako, sinasabi kong kasalanan ko pa at ipinanganak nyo ko ng Marso, edi sana nagpigil kayo at inire nyo ko ng Abril.

Baliwala sa kanila ang pagsabat ko, asar talo pa rin talaga ako. Tawa sila ng tawa at isang katunayan daw na totoo ang paniniwala nila ay kaming tatlong magpipinsan na ipinanganak ng Marso. Lahat daw kami ay bugnutin, madaling uminit ang ulo at tupakin. Napaisip ako kasi somehow totoo nga yun. Pero di ako papatalo sa kanila kaya bumanat ulit ako, bakit may scientific explanation ba yang pinagsasasabi nyo? Gumagawa lang kayo ng sarili nyong teorya e.

Lalo akong natalo sa usapan dahil sabi nila, di na daw kelangan pa ng scientific explanation dahil ako palang daw ay isang malaking katibayan na. Ok wala na akong nagawa, lalo na nung makita kong tumatawa din yung pinsan kong ipinanganak ng March 27, parang tanggap nya na ganun nga sya. Ok sige na wala na akong palag.

Mula nun sa tuwing magsusungit nalang ako ay nababanggit yun ni Mama sakin, pag nagkataon pang may bisita sa bahay at wala ako sa mood, idadaldal nya din yun. Tsk.

Sana April 16 nalang ako ipinanganak para hindi issue kung bakit may mga pagkakataong masungit ako. Di naman ako masungit ah, hindi rin naman ako bugnutin, lalong di rin naman ako mataray, pero minsan lang. Bulong ko sa sarili ko.

panis na nilaga

2010-07-16T21:21:00.000-04:00

"Kung walang tiyaga, walang nilaga". Ang pinaka panis na kasabihan ng mga Pilipino. Minsan naisip ko lang, ilang araw ba tumatagal ang nilaga? Baka kasi katya-tiyaga ko e, mapanis na yun.

Lagi nalang tayong pinaghihintay ng panahon, ng pagkakataon, hindi ba pwedeng ang panahon ang humintay satin paminsan-minsan? Maraming mga bagay kasi na madalas tayong naghihintay.

Hinihintay mong may mahulog na pera mula sa langit kasi tinatamad ka ng magtrabaho, e dyos ko, gaano katagal ka pa maghihintay nun? Hinihintay mong mamatay ang iyong MMMM (matandang mayamang madaling mamatay), e nagme-maintenance ng gamot yun at may healthcard sya, so wala kang choice kundi pagtiyagaang amoy-amuyin ang isang gurang na amoy lupa. Mukha ka kasing pera. Hinihintay mong magustuhan ka ng crush mo, e dyos ko, halos 95% naman ng nagkaka-crush, yung crush nila walang crush sa kanila. 3%lang dun ang nagustuhan din sila, at ang masaklap na 2% nagustuhan sila di dahil mahal sila, in other words PINAASA.Pero ang pinakamalupet na pag-hihintay e yung mag-c-cr ka dahil lalabas na si wee-wee o si poo-poo, e napakahaba ng pila sa cr. Pinagpawisan ka na't lahat, kulang nalang murahin mo yung nasa loob. Di mo na maipaliwanag ang nararamdaman mo, pigil na pigil ka na, tsk nung turn mo na, biglang nagbara yung bowl, no choice ka kundi pumila ulit sa kabilang cubicle. tsk saklap nun.

Well, siguro nga tama din naman yung panis na kasabihan, ika nga sa ingles, Patience is a Virtue. Walang bagay na hindi pinaghihirapan, walang bagay na mapapasayo ng wala kang ginagawa. Kung hindi mo mahintay ang isang bagay, hindi mo talaga sya makukuha at kung patuloy ka namang naghihintay pero di dumadating sayo, hindi para sayo yun.Bawat bagay ay nakalaan sa tamang tao, tamang panahon at pagkakataon.

Ang di ko lang talaga maintindihan e kung bakit "panis na nilaga" ang title nitong blog na to, kasi dapat malungkot ang tema ko dito e, ewan ko ba bat napunta sa usapang nilaga. Ayan, nauwi tuloy sa ewan yung blog ko. Yaan mo na, ganun talaga siguro pag wala kang maisip.

The Notebook - Unbelievable

2010-07-07T23:56:00.000-04:00

I so love this movie. How many times ko ng napanuod at grabe parang laging first time to watch pag pinapanuod ko. Haha. Ang lakas ng tama ko sa love story ni Noah and Allie. Sobrang nakaka-inlove at ang sarap sarap main-love. yow. haha.

Also it reminds me of Jaja, 'coz when we watched it sa dorm, she cried a lot. As in super cry to death. Inubos ang isang roll ng tissue paper. Actually silang dalawa ni Marj, super hagulhol samantalang kami ni Mia tawa ng tawa sa kanilang dalawa. lol.

Sala sa Lamig, Sala sa Init

2010-07-05T01:56:00.001-04:00

Minsan, Mahal mo sya. Minsan naman hindi. Masaya ka pag kasama mo sya, minsan naman naiinis ka. Minsan, gustong-gusto mo syang nakikita. Pero minsan din naiirita kang makita ang pagmumukha nya. Sala sa Init, sala sa lamig ka. Haha. Walang matinong mai-blog. Yaan mo na.

nars

2010-07-05T00:58:00.000-04:00

Somehow gusto kong maging nurse. What? Haha. Basta. :)

Super Mad

2010-07-04T09:07:00.000-04:00

I'm super mad at someone who is closest to my heart. I don't want to feel this way pero di ko mapigilang di magalit sa kanya dahil sa ginawa nya. It's not about being "nega" lang or nagiging judgemental lang ako. Ang issue sakin is trust and honesty, ang hirap ba akong pagkatiwalaan, para di nya sabihin sakin kung anong klase ng pagkatao meron sya? Mahirap bang sabihin na sorry, di ako makakapunta dyan kasi pupuntahan ko yung taong pinakamalapit sakin ngayon. She betrayed me, yun yung feeling ko ngayon. At super mad ako sa kanya, I don't want us to talk, dahil naiinis talaga ako sa kanya. But I'm not saying naman na di na kami magiging okey. Siguro, time will heal all wounds nalang siguro. basta as of now galit ako, di lang dahil sa ginawa nya, kindi dahil dun sa ginawa nya, at na-confirm ko, may na-figure out ako. So yun.

Longing for a Love of a Father

2010-07-02T23:41:00.000-04:00

Is it hard for you to love me? Because I never felt to be loved by you? If I asked you, do you love me? What would be the answer?

I love you, with all my heart, not because you are the reason why I'm here in this world, but is it because you are my father. I love you though I don't know who you really are. Though I don't have any idea what kind of a person are you. How does you look when you are a child, What do you usually play when you are young? What was your reaction when you noticed that I'm in my Mom's tummy.

Lot's of question from a child that longing for a love from his Father. I wish someday, I could hear you calling me "child". I wish someday you call me and say I love you Child. I wish someday you will say come with me, because I need you. I wish someday you will come to hug and kiss me.

I don't want this to happen, but sometimes I can't help myself not to think of this and this may possible. That one day, I will recieve a call, a person who know you, telling that you're gone. (knock on wood).

I wish someday, you will realize, that we are here. Always here for you, whenever you need us. I wish I can hold you, hug you and kiss you. Pa, I'm longing for your love.

desphy ♥ ♥ ♥ elmo

2010-07-02T23:12:00.000-04:00

2010-07-02T22:37:00.000-04:00

I-enjoy ang buhay. I-enjoy ang sarili. Mahalin ang mga taong nagmamahal. Pahalagahan ang bawat oras at pagkakataon, dahil baka hindi na maulit pa. Pagtuunan ng pansin ang mahahalagang tao sa buhay at iparamdam ang pagmamahal sa kanila. Umasa sa dapat asahan, at wag umasa sa walang pag-asa. Mag-isip ng tama, wag mag mukhang tanga. Mag move-on sa mga masasakit na pangyayari at i-enjoy ang ngayon. Enjoy, enjoy, enjoy habang may panahon.

Suicidal

2010-06-29T04:26:00.000-04:00

Gusto mong magpakamatay? Uminom ka ng alcohol, o kaya gaas, o kaya acetone, o kaya baygon. Tingnan natin kung mabubuhay kapa kaya sa lagay na yun? May kakilala ako, nag suicide, uminom ng pesticide pamatay ng uod sa palay. Sayang kasi hindi sya namatay, syempre dinala sa ospital naagapan, naudlot ang pagpapakamatay. Sayang effort. Ako kaya ano kayang maganda inumin pag trip kong magpakamatay din? Zonrox? Effective kaya yun? Baka naman mamuti lang lalamunan ko dun tas di naman ako mamamatay. Gusto ko kasi painless, yoko nung maglalaslas, ouch, sakit kaya nun. Lalong ayoko naman magbigti, e kasi parang ang jologs na way naman nun. Kung tatalon naman ako sa building, papansin naman ang labas ko nun, sisikat pa ko pagkamatay ko.

Hindi naman sa gusto ko talagang magpakamatay, naku may balak pa akong yumaman no. Curious lang ako dun sa mga taong lakas-trip at nagpapakamatay. Kung pwede lang subukan no, pero ayoko mamatay, kunwa-kunwarian lang. Kung pwede lang din mamatay tapos bukas, mabubuhay din, kaso walang ganun. Kaya kung magpapakamatay ka talaga, dapat sure ka, baka kasi pagdating mo kay San Pedro dun mo narealize na ayaw mo pa pala. Kasi may naiwan kang sinaing, o kaya, madami kapang labahan, o kaya, showing na yung palabas na inaabangan mo, o kaya,manonood ka pa ng inaabangan mong laban ni Paquiao. Panu yun?, e patay kana nga. Walang undo-undo yun.

Ano kaya feeling nung mga taong nagpakamatay na? Yung tipong habang naiisip nila yun, ano kayang nasa isip nila? "magpapakamatay ako, wala ng nagmamahal sakin sa mundong to." o kaya "tatapusin ko na ang buhay ko, di ko na kaya ang mabuhay pa sa mundong to", o kaya "ano pang silbi ng buhay kung wala kana" o kaya, "trip ko mamatay, goodbye world". Halimbawa isa sa kanila nagbaril sa sarili, after kaya nya kalabitin yung gatilyo, anu kayang naiisip nya? O may naiisip pa ba sya nun? Kasi masakit yun ha. Yung naglaslas sa pulso, nasasabi nya pa kayang ouch, after nya maglaslas? Nu ba yan, ang dami kong naiisip, subukan ko nalang kaya? haha. Wag na, masakit. Pwede bang magpa-anesthesia bago magpakamatay? Punta ako sa anesthesiologist tapos sabihin ko, Doc. patusok nga po sa pulso ko ng anti-pain, kasi po mamayang gabi magpapakamatay ako, maglalaslas ako ng pulso. Haha. Astig yun. Ang tanung, payagan kaya ako ng Doctor? We'll see.

thought for the day!

2010-06-29T03:53:00.000-04:00

You can't unlearn the things that you have learned already.

thought for the day!

2010-06-25T08:02:00.000-04:00

Stop flirting a person if you don't really like him/ her. 'Coz you might end up hurting him/ her without you notice.

thought for the day

2010-06-23T23:13:00.000-04:00

Questions are better to remain question. Better clueless than assuming.

LARIE

2010-06-17T02:28:00.000-04:00

LARIE GENE B. GIRON

Residence: Dasmariñas Cavite

Contact no. 09398264846

Nickname : Larie

Date of Birth : November 04, 1989

Age : 20

Place of Birth : Zamboanga City, Philippines

Civil Status : "Single"

Citizenship : Filipino

^___^

Info yan ni LARIE. My new Crush. Haha. Ang saya ko. Ngayon nalang ulit ako nagkaroon ng crush after a long time. Now nalang ulit ako nakaramdam ng ganitong hapiness. Yung pag nakikita mo sya, tumitibok-tibok ang puso mo nagiging 360 degree ang heart beat mo. Haha. Napapangiti ka ng walang dahilan, sumisimpleng tingin ka s kanya, basta iba. Yiiih. ^___^.

It's started with a smile.

-puy

Mga Huling Sandali

2010-06-12T08:30:00.001-04:00

A Letter For My Special Love

2010-06-12T06:30:00.000-04:00

LOLA,

Fly me up to where you are
Beyond the distant star
I wish upon tonight
To see you smile
If only for awhile to know you’re there
A breath away’s not far
To where you are..

I know now you're in heaven. I miss you La. I miss everything about you. Minsan pag bigla kang pumapasok sa isip ko, parang ang hirap pa ding isiping wala ka na. Pag nakikita ko yung mga pictures mo, nasasabi ko na sana di ka na lang muna nawala. Pero ang Diyos ang may alam ng lahat.

Mahal na mahal kita, sana alam mo yan. Salamat sa lahat ng bagay na nagawa mo para samin. Mula pagkabata inalagaan mo kami, you're the best grandmother in the world. Alam mo ba, sabihin na nilang mayabang ako, pero alam ko sa sarili ko na ako ang pinakamalapit sayo. Mula nung bata pa ako hanggang sa mga huling araw mo. Noon, lagi mo akong dinadala kahit saan ka pumunta lalo na sa mga fiesta at handaan. Di ko din makakalimutan nung niregaluhan mo ako ng barya nung recdognition day ko nung kinder. Nakuha ko ang attention mo na maraming taon, dahil matagal-tagal din akong nabunso sa pamilya. Hanggang paglaki, nagpapasalamat kami na hindi mo kami iniwan nila Mama. Napakalaki ng role mo sa buhay namin, di kalang Lola, humalili ka din bilang Ama saming magkakapatid. Sa lahat ng problemang hinarap at nalagpasan, andyan ka sumuporta at walang saang nagmahal. Kaya paanong hindi kita Mamahalin katulad ng pagmamahal na binigay mo samin.

Miss kita. Miss ko paglalambing mo sakin. Miss ko pag magpapakuto ka sakin, pag magpapagupit ng kuko, magpapasabon sa likod, magpapatapon ng ihi, at kung magpapaligo. Miss ko din kakulitan mo, at pag nagagalit ka. I MISS EVERYTHING ABOUT YOU BECAUSE YOU'VE BEEN A GREAT PART OF ME.

Naalala ko nung time na inatake ka. It was about 1:00 am, nang maisipan ko ng matulog at pumasok sa kwarto. Nadatnan kitang nakaupo sa kama. Nanghingi ka sakin ng kape. Tinimpla kita, binigyan ka ng tinapay, and then natulog na ako. Kinulit mo ko ng kinulit. Sabi "joy, kape tayo.", tumanggi ako, pero makulit ka paulit-ulit. I wonder kung bakit ganun ka? Something strange. Nakatulog na ako ng bahagya, ng bigla akong magising dahil maingay ka. Pagmulat ng mata ko, nakita kitang nakatingin sakin habang nakadilat yung mata mo. Nananaginip ka, sabi mo "ayaw niyo ako igapil-apil" paulit-ulit. Natakot ako, ginising kita pero ayaw mo gumising kaya ginising ko sila Ate Robang. Pinilit ka naning gisingin pero ayaw mo talaga. Natagalan bago ka mahimasmasan,kaya tinext namin sila Mama na nasa Carmona para umuwi. Kinalaunan, nahimasmasan ka din. Pero strange nga kasi nag-iba ka. You're acting like a child. Nagkwekwento ka about sa napanaginipan mo, all about sa Family mong patay na lahat. Nag bi-bay talk ka. Nakakaworry 'coz I thought nag-jump ka na sa stage papunta sa pagiging ulyanin. Then biglang umurong yung dila mo, hanggang sa di kana makapagsalita. iyak na kami ng iyak nila Chili. Nung dumating sila Mama,okey kana, nasa ulirat kana, hindi na nag baby talk at kwinento mo lahat ng naalala mo,pero di mo na maalala lahat ng kwinento mo habang nirerecover ka namin nila Ate Robang. Kahit nung oras na nanghingi ka ng Kape bago ka matulog hindi mo na maalala, ibig sabihin ang lahat ay PANAGINIP mo. We thought okey ka na. Nung umaga, bigla kang nanigas kaya dinala ka namin sa hospital. Emergency ka nun. Nakakakaba, akala ko yun na. Thanks God hindi pa. Malaking pasalamat ako sa Diyos na nagising ako nung mga sandaling ginigising kita. Nagpapasalamat ako kasi may isang beses na naligtas ko ang buhay mo.

First week of January 2010, bigla kaming napauwi ng wala sa oras dahil nagkasakit ka. Pinauwi mo din ako kaya nasama ako pag-uwi. Pag dating ko sa hospital, ang sarap sa pakiramdam na mayakap ka para icomfort dahil sa nakakaawang kalagayan mo. Malala ka na that time. Hindi ko malilimutan ang mga sandaling yun dahil isa yun sa mga huling sandali na nayakap kita, nahalikan at nakausap. Masarap sa pakiramdam na sabihin mong kahit ikaw lang naman ang umuwi okey na ako. Inuwi ka namin sa bahay the day after namin dumating. Its a miracle na you're still alive dahil sa lagay mo daw na yun, walang nag-akalang makakarecover kapa. Thanks God. That time I was given again the chance to do my duty as a grandchild. Naalagaan ulit kita, nagapakuto ka sakin, at sabi mo pa nga, miss mo na yung pagkukuto ko sayo, syempre dahil ako lang naman ang gumagawa nun sayo. Nagupitan din kita ng kuko, at napunasan ng katawan at nabihisan. Masarap sa pakiramdam na nagawa ko sayo yun, sa mga huling sandali mo. Nung araw na babalik na kami dito sa Manila, isang huling halik at isang huling iyak ang naiwan natin sa isa't-isa. KUNG ALAM KO LANG NA YUN NA ANG HULI, sana hindi nalang ako umalis.

FEBRUARY 20, 2010, when you finally give up. Ang sakit-sakit na wala ako sa tabi mo nung mga panahong kinailangan mo ng lisanin ang mundong to. 'Coz I know you also wanted me to be there. Sabi nila, sa mga huling sandali mo, tinatawag mo pa din ako, nanghihingi ka ng gatas sakin. Kaya ang sakit sakit para sakin na mawala ka. Kasi alam kong Mahal na mahal mo ako.

FEBRUARY 26,2010, muli tayong nagkita. Pero ayaw mo na akong tingnan, ni ayaw mo ng umimik. Nakahiga kana lang habang nakangiti. Alam kong masaya ka kahit na alam naming kung ikaw ang papipiliin ayaw mo pa. Masaya ka kasi kasama mo na si Lord, at mapayapa ka na dyan.

Wala lang La, naisipan lang kitang sulatan. Kasi miss na talaga kita. I Love You.

P.S. SEE YOU THERE......HOPEFULLY....NOT TOO SOON :)

-BJOY

simple thought

2010-06-09T23:22:00.000-04:00

Minsan masarap malunod sa kahirapan, dahil may
isang banda sa utak mo na naglalarong balang araw matatapos ito at makakamit mo rin ang tagumpay.
-061010

MAHABANG PANGYAYARI

2010-05-05T00:55:00.000-04:00

Feb. 20, 2010, finally nag give-up si Lola. Iniwan nya na kami. It was a day of mourning. Feb. 25, 2010 umuwi kami dito sa Leyte. Feb. 28, 2010, hinatid namin si Lola sa huling hantungan ang araw na kinakatakutan naming lahat na dumating. But as what they have said, we have to accept for what happened and feel okay atleast okay na ngayon si Lola with our saviour.

May 05, 2010 na ngayon at birthday ni Lola. Nag 2 months na ako dito. Katapusan pa ng May ako uuwi, so aabot ako ng 3 months dito. Bale ang nangyari, nagkaroon ako ng bakasyon grande. Pero masaya na rin. I got the chance to find myself at ang daming experiences na kakaiba naman sakin.

Daming nangyari dito. andyan na yung mameet ko yung mga relatives namin and that was one of the most memorable moment for me. Lalo na ng makilala ko si Uncle Albert ang pinaka respetado sa Familia Valida. Nagka chance din akong makasama ang mga kababata ko ng matagal-tagal. May mga activities din naman dito yung mga teenagers kaya nakikisali ako. Nung May 3 lang yung fiesta naming mga dalaga at binata at ang sayang magingn part nun. Nagkaroon kami ng disco nung gabi ayon enjoy naman. Sa ngayon sinusulit ko na yung pag stay ko dito.

2010-02-11T05:44:00.000-04:00

Happy Me. In front our house in province. Green na Green. Haha. Wala lang. Mis it.

Sa ILOG

2010-02-01T06:28:00.000-04:00

Sa Ilog ang mundo'y tahimik..haha. Lyric yun sa Tabing Ilog ah. Haha.

Dyan kami naligo the last time umuwi kami ng Leyte. Wala lang, mula pagkabata madalas kaming maligo dyan noon. Ang tagal na panahon na nun ang dami ng nagbago. Pero mas gumanda sya ngayon. Yung balsa na yan, sumakay kami dyan ng pinsan ko. Haha. Sarap ng feeling nakakatakot baka lumubog kami. Sarap maligo dyan lalo na pag umaga pa. Napakalamig. Wew. Sarap magtampisaw. Haha. Nice.

wait..

2010-01-14T03:57:00.000-04:00

I got a story to tell but not this time.

mejo mahaba-haba sya e.

at madameng-madameng kwento.

hay..

..........

It's been 3 yrs.- 5 mos.- 4 days - 11 hrs. and 34 mins.

2010-01-03T23:32:00.000-04:00

Marlon G. Caravana. Finally, the long wait is over. Ang tagal na kitang hinahanap sa web sa wakas nakita din kita. May facebook ka naman pala. Tsk. Napakasaya ko ngayong araw na'to. Kagabi napanaginipan kita, nagkita tayo sa panaginip nga lang, pero ang saya ko dahil dun, kaya eto bumabalik tuloy yung obsession ko sayo. Tsk.

Sino ka nga ba sa buhay ko? Ikaw? na ni hindi mo nga ako kilala. Siguro dati at siguro kung ipagdudukdukan ko yung mukha ko sayo maaalala mo na ako yung dati mong pasyente sa OMMC. Yung makulit na batang patay na patay sayo na naibroadcast sa buong ward na crush kita. At ano nga ba ako sayo? Ako?, ay isang obsess na bata noon sa Doctor nya. Grabe! Ang lakas talaga ng tama ko sayo.

Last July 8, 2006 nung una kitang makita. Schedule ng admission ko sa Ospital due to Major Operation na mahirap ng ipaliwanag pa dito kung ano ang inopera sakin. Naghihintay kami nun ng mama ko sa aquarium room sa Emergency room ng OMMC kasama yung ibang patient who became my friends. They we're Ate Guia, Weng, Lady other (patient's) and Kuya Randy and Nanay Minda, and Yayan( bantay nila). Hinihintay namin kung san yung magiging room namin. Pero before kami dalhin sa room, may examination pa pala. Dun kita unang nasulyapan, palakad-lakad ka sa ER. Sabi ko, "shit ang cute nya". Di ko sukat akalain na papasuk ka dun sa aquarium room para kunan kami ng dugo. Hay, ang laki ng takot ko sa dugo pero nung pagkakataong yun, di ko yung naramdaman dahil sayo. I can say talaga na what I felt for you was Love at First Sight. Totoo yun. Nung inakyat na kami sa room namin, naging close agad namin ng Mama ko yung mga karoom mate ko. Kwentuhan galore at tinitukso nila ako sayo. Isa na namang di kaaka-akala, assign ka rin pala nun dun sa ENT Ward. Kaya pala paikot-ikot ka dun at balik-balik.

Kinabukasan, July 09, 2006, madaling araw, may gumising sakin habang nasa kasarapan ng tulog. Nung una ayoko gumising kasi antok ako. Pero nung makita ko na ikaw pala yung tumatapik sakin, dali-dali akong napabaligwas. Nakakatawa pag naaalala ko. Haha. Kinunan mo kami ng temperature at BP. Dumaan ang mga oras, sa tuwing dumadaan ka sa room namin, sobrang saya ko at sobrang panunukso ang natatanggap ko mula sa mga karoom mate ko.

July 10, 2006, the day before the operation. Yung ang pinakamasaya at pinakanakakahiyang araw ng buhay ko. Okay naman, inspired pa din dahil sayo, to think na dapat kinakabahan ako dahil ooperahan ako kinabukasan, pero dahil sayo wala akong naramdaman na kaba. Iba ka talaga. Nung araw na yun dinalaw ako ng best friend kong si Ajill. Excited ako na makita ka nya. Hinanap ka namin sa buong ward pero wala ka. Lumabas kami ng ward kahit di na ako allowed lumabas nung time na yun. Yung tag ko sa kamay tinabunan ko ng jacket para di makita na pasyente ako. Ang galing ko diba?

Nung bigo kaming makita ka sa buong hospital, bumalik nalang kami ng ward. Dissapointed ako nun kasi di ka makikita ng best friend ko. Nung malapit na kami sa Nurse station, kinabahan ako kasi ang daming doctors at nurses. Baka hinanap na nila ako, lagot na. Pero habang papalapit kame ng papalapit, nakita kita, isa ka sa mga nagkukumpulan dun sa nurse station. Sa sobrang excitement ko, I said, "Jill, ayon sya oh. yung gwapo, yung gwapo, yung mahaba buhok." then, we reached our room. (Haha. kasalukuyan akong natatawa sa mga pinag gagagawa ko. groooose!)

Maya-maya pa, habang nagkwekwentuhan kaming lahat sa kwarto dahil andun din nung mga panahong yun si Doc. Ivan (nag-opera sakin), kinukulit namin sya nun. Biglang dumating sa room si Doc. Naida. Kinausap nya si Doc. Ivan at sabi: "buking na 'to Doc. e...(sabay tapik sa may bed ko at nakatingin sakin). " Nagulat ako kaya sabi ko:, " po? hala bakit?". Sabi nya: "kunwari kapa e, sabi mo nga dun kanina, ayon oh, yung gwapo, yung gwapo, yung mahaba buhok." HAHAHAHAHAHA. AAAAAAT Basag ako. Sobrang hiyang-hiya at para akong yelong unti-unting natutunaw nung mga panahong yun. Tawa ng tawa lahat ng tao sa room, inaasar nila ako, kahit si Doc. Ivan, nakisakay. Tsk. Isang malupit na kahihiyan.

Nung gabi na, it's our time to shine. Lalagyan na kami ng swero dahil kinabukasan na yung schedule for the operation. At ikaw ang naglagay ng swero. Ako pa nga dapat ang uunahin mong lagyan saming apat na pasyente. Pero dahil sa sobrang takot ko, di ako pumayag, kaya ako nalang yung huli. Buti pumayag yung mga kasama ko. Nanginginig na ako nung mga panahong yun. Ni hindi ko na naisip pa na crush nga pala kita. All I know is that, patay na ako. SWERO yun, isa sa greatest fear ko in life ang malagyan nun, tapos nung mga sandaling yun, ilang minuto nalang at ako na ang tuturuka. Aw, saklap.

Nung ako na talaga, tahimik na ako. Nung hinawakan mo na yung kamay ko, yung mga ka room mate ko, pati mga bantay nila, kinilig. Tsk. Inaasar na naman ako, kaynis. Natawa ka nung mahawakan mo yung kamay ko, kasi nanginginig ako at sobrang lamig. Dahan-dahan mo kong pinakalma at binola na hindi masakit yun......at......sinabi mong "saglit lang to, di to masakit", "huminga ka lang ng malalim".............at yun na ata ang pinakamahabang hinga ko sa buong buhay ko. At sobrang sakit talaga. Ouch, tagos hanggang buto. Nakakabwiset ka nun, sinungaling ka, sabi mo di masakit. Ang sakit kaya. Nagtawanan kayong lahat nung matapos mo akong turukan kasi nakita nyo yung Mama ko na umiiyak sa sobrang awa sakin. At sabi mo sakin: "kita mo na Mahal na mahal ka ng Mama mo". Weh, bola. Echoserang frog ka rin e.

July, 11, 2006...Operation day. Ang saya ko nung pinasok ako sa OR. What a nice experience. Mantakin mong inoperahan ako dahil sa gusto ko lang. Ang sarap sa pakiramdam na yung nakikita ko sa tv pag may naoospital, nangyayari sakin. Yung screen na may heartbeat tapos kung anu-ano pang pinaglalagay sa katawan ko, hanggang sa kanatulog na ako.

Nung nagising ako, nasa Recovery room na ako. Ikaw ang una kong nakita nung mamulat ako. Inalagaan mo ko, syempre dahil pasyente mo ko. Haha. Bumabalik ka sakin maya't-maya para kunan ako ng BP at temperature. Kinikilig naman si Gaga. Hirap akong lumunok nun, kasi ang sakit kaya pag bagong opera. Di ko malunok yung laway ko, kaya kusang tumutulo at pinupunasan mo. Dahil sa pilya ako, sinasadya ko na talagang magpatulo ng laway sa bibig ko para punasan mo. How sweet naman. Haha. Nung time na para ibaba ako sa room, ikaw yung nagbuhat sakin...uy para sakin may malisya yun kait pano ha. Ikaw na ang naka dress for operation tas naka underware lang. Haha. Napakamalisyoso ko talaga. Haha. Nung binuhat mo na ko papunta sa kabilang stretcher, ngumiti ka sakin at sinabi mong: "uy, bababa na sya..pagaling ka". Ang saya ko nun, then nag smile lang din ako sayo.

Dumaan ang mga araw malungkot na kasi marerelease na ako. Uuwi na ako. Sa totoo lang ayoko na ngang umuwi nun e. Dahil sayo. Di kana pumapasok sa room namin kasi may bago kanang mga patients. Pag dumaan ka, masaya na ko nun. Umalis kami ng di na kita nakita. Akala ko, di na kita makikita ulit. Napakalungkot ko nun.

July, 17, 2006, bumalik kami ng OMMC para sa follow up check up ko. Di pa rin kita nakita kahit pa hinalughog namin nila Ate Guia yung buong Ospital ng Maynila Medical Center. Nung lumabas na kami ng Hospital, nag-abang kami ni Mama ng bus pa Dasma sa tawid ng OMMC. Ang kaso, rush hour kaya lahat ng bus puno at may mga standing na din. So no choice kami kundi tumawid ulit sa OMMC para dun mag-abang ng bus. Magraround trip kame. Sasakay kami ng bus galing dasma papuntang Sta. Cruz para nga naman makaupo kami. Galing talaga ni Mama.

Kahit sa mga huling sandali na yun, nagbabakasakali pa rin akong makita ka. Nakatingin lang ako sa kalsada, nang mapalingon ako at napunta yung dereksyon ng mata ko papunta sa Manila Zoo, nakita kita. Nakatalikod ka, pauwi ka na sa Leviriza kung san ka nakatira. Kahit nakatalikod ka, alam kong ikaw yun. Yung buhok mo, yung sapatos mo, yung relo at yung bag mo. Tumalon halos yung puso ko, "bus pls. bus"..yun ang sabi ko sa sarili ko para maabutan ka namin makita ko man lang for the last time yung mukha mo. Dumating si bus. Dun talaga ako umupo sa right side at nagmadaling umupo. Nakadungaw ako sa bintana at looking forward to see you. Di naman ako nabigo, nakita kita dun sa may plaza. Nasa gitna ka, sa may swing. Haha so hapiness. For the last time di ako nabigo. Infairness, pinagdasal ko talaga yun. Haha.

And that Ends my story with YOU...DOC.!.

OMMC ENT Section Doctors

2010-01-03T22:26:00.000-04:00

Doctor's Tolentino, Tanodra, de Jesus, Enriquez, Dominguez, So, Ricardo and del Valle. Sila yung mga Doctor's sa ENT ng Ospital ng Maynila Medical Center. Last 2006 I was confined and Operated sa OMMC at sila yung mga doctor's na humawak sakin. Especially Doc. Tanodra na nag-opera sakin and Doc. Lea as well.

2009-12-29T09:02:00.000-04:00

Ang Aking Kwento For The Day

Mara: Clara ano ka ba. Bakit di ka pa nagsaing!

Clara: Tse manahimik ka dyan! Kitang may hinihintay ako e.

Mara: Sino ba yang hinihintay mo?

Clara: Si Mr. Palengke.

Mara: Kahit kelan ka talaga.

Clara: Pwede ba manahimik kana.

Mara: Sya, basta uwi na tayo pag nakita mo sya ha. Lagot tayo kay Inay.

Clara: Tse..tumahimik sabi.

Mara: Ok fine. Taray mo! Hmp.

Clara: Oveerr

Mara: Chur!

THE END

2009-12-29T08:34:00.000-04:00

Video ni Paui..(pinsan). Last December 25, 2009 sa bahay ng tita namin sa Tiera Nevada. Huling-huli sa akto. Tamang pacute. Haha.

Watch out!

MANILA

2009-12-16T07:30:00.000-04:00

DECEMBER 13-14, 2009

Pupuy's Adventure

After a long time nakapunta ulit ako ng Manila. Nagkita kami ni Papa sa Taft, sa may Pedro Gil Station as always kung saan kami nagkikita. Dumating ako before 8:00am, I was waited for him for a while. Nung dumating sya nag-usap lang kami sandali at napaka awkward ng pangyayari. Nararun-out kami ng topic. As expected di man lang kami umabot ng 1 hour then he left me na.

After, nagsimba ako sa Simbahan dun sa tabi ng pinagkitaan namin. Cathedral chorva yung church di ko maalala yung full name nya. Sakto may first mass, nakakatuwa kasi sa communion yung ostia sinasawsaw sa wine. First time ko makaencounter ng ganun. Ussually kasi ostia lang. After ng mass nirecognize nung pari yung mga first timer na nagsimba sa church nila. Pinatayo kami at pinalakpakan. Natuwa lang ako. Ang ganda ng Parish nila.

Pagkalabas ko ng simbahan kumain ako sa katabing Jollibee ng simbahan. Pancake at Hot chocolate lang. Breakfast. Then, nagproceed na ako sa SM Manila kasi usapan namin ni Chum Ajil na magkita dun. Kaya lang 1:00pm pa sya available. No choice ako kundi maghintay sa kanya for a long time kasi wala talaga akong choice.

I went there at 9:00am, pagdating ko dun may mass ulit sa loob ng SM Manila, ganun talaga dun every Sunday may mass before sila mag-open ng 10:00am. So pumasok ako at nagsimba ulit. Sumubo ulit ng ostia pero this time wala ng wine.

After ng mass nag start na ang adventure ni Pupuy, nagpabalik-balik sa loob ng mall. Akyat, panaog walang katapusan. Nagpa-ear pierce na din ako sa Unisilver. Ouch sakit. Namiss ko bigla ang Sm Manila, ang dami ng pinagbago. Syempre di pwedeng di ako pumasok sa Broadway Gems, kasi yun ang favorite kung boutique na pasukan nung bata pa ko. Haha.

It was about 12:00pm at wala pa si Chum, kumakalam na si sikmura so kumain na ko. I eat alone again at Jollibee (chicken barbecue). Ewan ko ba kung bakit pero there was times talaga na I tend to be alone, di sa loner ako pero ewan ko, na-eenjoy ko sarili ko pag ganun. As expected late si Chum, natingnan ko na lahat ng books sa National Book Store. 1:00pm ang usapan dumating 2:00pm. Nice.

Pagdating nya kumain ulit kame sa greenwich, syempre libre nya. Ako pa, napaka....Haha. Super kwentuhan. As in kwentuhan galore sa greenwich. Ilang customers na yung umupo at tumayo kami di pa din natitinag. After 2 hours tumayo na kami at nag-ikot. Nag-ikot ng nag-ikot. Si Ajill talaga oh, kahit kelan napaka full of surprises. Sya yung taong gagawin lahat to make a certain people happy. She ask me for an specific gift that I want to recieve from her for Christmas. Then dahil choosy talaga ako, I said the elmo jacket at SM department store. She asked me that a long time ago na. That day she bought it for me. Soooo hapinness. After bumili nung jacket, nagutom ulit kami so Mcdo naman kami. Super bonding kaming magbest friend. I'm so happy that day. Now, I'm looking forward talaga na makabawi sa kanya for all her generousity sakin. Actuallty I have an idea na on what Am I gonna buy for her on her birthday.

After that another bestfriend of mine texted na, nasa bahay na daw sya. So time for me and Ajill to be apart since punta naman ako ng Tondo, kasi kela Jonah ako nagsleep that night. Nagpahatid ako kay Chum sa Tayuman. Nag LRT kame. Takot ako,it's been a long time na since the last time I went in Tondo. Pagbaba namin ng Tayuman, nakakaculture shock sa sobrang ingay ng mga sasakyan, nagsasagutan ng busina yung mga jeep. Nakakaaliw at nakakamiss. Naghiwalay na kami ni Ajil, sumakay na ulit sya ng LRT, sa wakas natapos na din kalbaryo nya sakin. Haha. Ako naman sumakay ng tricycle papunta ng Raxabago, kela Jonah.

Mukha akong tanga sa tricycle, tumitingin-tingin sa paligid at minamasdan lahat ng madadaanan. Nakakamiss din pala. Pagdating ko kela Jonah, ayon kwentuhan. Wow after 3years nagkita ulit kami. Ganun pa din sya, maputi pa din, maitim pa din ako, lalo't pag pinagtabi kami. Haha. 12:00am na kami natulog. I had a nice sleep naman.

Kinabukasan sinama nya ko sa pinagtatrabahuan nya. Magbabakasakaling mag-apply at matanggap. But unfortunately, alam na...... !Hays. Di ko masyado kabisado yung place kasi sa QC na yun. At di ko na sya kasama pauwi. Before ako sumakay ng jeep pa Sta. Cruz, kumain muna ako ng lunch sa jobee ulit. Actually late na yung lunch ko kasi 2:00opm na ako natapos sa interview. Pero no hard feelings naman ako na hindi ako natanggap. At wala ako masabi dun sa may-ari ng company, I saw it na mabait sya. Si Frank. Nung pag order ko sa counter napansin ko artista pala yung katabi kong umoorder sa kabilang counter. Di ko alam name nya, pero character actor sya na kung di kontrabida ay Tatay lagi yung mga roles nya.

After ko kumain, sumakay na ako ng jeep pa Sta. Cruz at pagbaba ko dun, deretso sakay ng bus pa-Dasma City. It's time for me to go home. Nakatulog ako sa bus. Pagdating ko ng bayan, kumain ako ng fishballs at mangga na may alamang. Pagkauwi bagsak. And that ends may 2 days adventure in Manila.

Blah..blah..blah

2009-12-11T01:50:00.000-04:00

LOST...

New fave song..

2009-12-05T06:32:00.000-04:00

It's Gonna Make Sense by:
Michael Learns to Rock

Life comes in many shapes
You think you know what you got
Untill it changes
And life will take you high and low
You gotta learn how to walk
And then which way to go

Every choice you make
When you're lost
Every step you take
Has it's cause

Chorus:
After you clear your eyes
You'll see the light
Somewhere in the darkness
After the rain has gone
You'll feel the sun comes
And though it seems your sorrow never ends
Someday it's gonna make sense

Tears you she'd are all the same
When you laughed 'till you cried
Or broken down in pain
All the hours you have spent in the past
Worrying about

A thing that didn't last
Everything you saw
Played a partIn everything you are
In your heart

Chorus:
After you clear your eyes
You'll see the light
Somewhere in the darkness
After the rain has gone
You'll feel the sun comes
And though it seems your sorrow never ends
Someday it's gonna make sense

Release:
Someday you're gonna find the answers
To all the things you've become and all they've done
At your expence
Someday it's gonna make sense

much better now

2009-12-05T06:04:00.000-04:00

I'm much better now than the last time I posted here na wala sa katinuan. Kalmado na at di na bwiset sa mundo. Wala naman kasing magagawa ang pagkabwiset ko sa magulong takbo ng mundo lalo na dito sa bansang to. May problema man ako isipin ko nalang yung mga taong may mas mabigat na problema pa kesa sakin.

Ayon nakamove on na ako sa sarili ko. As of now mejo lilow ako. Sa monday hope makahanap na ko ng job. Adventure na naman ako. Haha. Kaya ko to.

Updates:

Dec. 04, 2009

* Last day tumawag si Amang Hari. Sa 15 pa daw allowance ko. Patay na. Haha. Nakaalbor din ako ng load. Buti di tumanggi.

* Kahapon, maghapon ako na kela Mia. Wala lang na bore na sa buhay tambay. Sabi nga ni Kuya Ahu patabaing Baboy na daw ako. Kayabang talaga.

* Hapon na ng dumating si Jaja kela Mia. Ayon pumunta kame sa bahy nila at hiniram ko yung usb nya.

* Umuwi na ako habang katxt ko naman si Kuya Jun (pinsan).

* Nung gabi na naligo ako...(haha, gumala ng di pa ligo).

* Nuod Tv all night.

* Na-bwiset kay Carol ng pbb napaka landing babae. She really ruined my night. Asar ng bonggang-bongga.

* Call Marathon with Kuya Ahu before matulog. Debate tungkol sa Palaka at Pagong. Ang ending ako ang nanalo dahil pagong talaga.

DECEMBER 5, 2009

* Pag gising kumain ng kanin at ulam na rin syempre.

* Naghugas ng pinagkainan.

* Nagbunot ng farmtown ni Bajo.

* Nanuod ng videos sa laptop ni Bajo.

* Muntik mawala ang takip ng USB ni JA.

* Muntikan ng magkasunog sa bahay dahil sa extension.

* Umapoy ng bonggang-bongga ang bahay, buti di nadali yung kurtina.

* Kumain ng tanghalian at nanuod ng tv.

* Nagbunot ng farmtown ni Auntie.

* Natulog at nagising.

* Naligo.

* Nag-internet.

* Nagtatype kasalukuyan.

* That's it.

Super Updated.Haha nasa mood e.

eto na naman ako

2009-12-02T06:06:00.002-04:00

Eto na nman ako. Pakawala na namana ang buhay. Pagkatapos ko ma endo sa trabaho, naghanap pero gang ngayon bakante pa din. Bakit ba walang bagay na madali, buti ba naman kung bawat galaw mo e di kakailanganin ang pera. E, hindi e. Kahit punta lkalang sa kanto kelangan mo na agad ng pera. Nakakainis! Gusto ko intindihin pero naiinis lang talaga ako sa mga oras na 'to. What an stressful day. Wasted. Sayang. Kasalanan ko rin naman sa kabilang banda kaya ano bang nirereklamo ko dito? Siguro dala lang to ng lamig dito sa netshop. HAY...KELANGAN KO NG MAGKATRABAHO. Magsusumamo ako. Hay talaga naman buhay. Lagi nalang. Eto na naman ako si reklamo. Matuto ka na nga lang kumalma. Mag isip ng mag isip habang nasa tama ka pang pa-iisip. Hay. Ano ba 'to. Naiinis talaga ako sa sarili ko ngayon, lalo na ngayong araw na to. Badtrip ako sa sarili ko. Walang saysay ang buhay. Walang dereksyon, di alam ano gagawin hay. Hay kung anu-ano na tinatype ko dito. Wala na kong pakialam basta pinagdidiskitahan ko lang ngayon tong keyboard na walang malay. Walang malay na sa kanya ko binubuhos yung galit ko sa sarili ko. Kawawang keyboard. Di na nga ako nagchecheck kung tama pa ba grammar ko, basta type lang ng type at kelangan talaga masama ang tingin ko kay keyboard. Ganun,,,ganun ako naiinis ngayon sa sarili ko.

Ang mahirap naman kasi sakin pag ako inis hanggang sa sarili ko lng. Di ko naman pwede ipakita kasi lagot ako. Sa naman ako magdadrama ng kabwisetan ko sa sarili ko? sa bahay? edi pinagtawanan lang ako dun. E di namn madrama mga tao sa bahay ng tita ko. Hirap talaga ng walang kalayaang maging malungkot. Lagi kang nakatali sa pagiging masaya kaya akala nila okey ka. Hay na naman. Wala na kong pakialam magkano abutin ko ngayon dito, kung magkano babayaran ko basta naiinis ako sa keyboard, dahil inis ako sa sarili ko. Akala nila matino akong tao. tse.. Kalokohan. Hay naku nanghihina na ko. yoko na magdrama, nawala pa naman si panyo kanina sa carmona. Naku yoko miyak dito noh. Duh. am baduy.

uiykue4tgr23r9tfkfwprte-tetikf;wfksg,gewfeotwefgmwf,wfwgweggfefetgtgegdfgkdfd,fs;fwf
dfsfpweejgedg,pedvpdrgrpwegkwepgregep852340424=-25359353456=946969=3496=460i

fgefgetgkepgegp[kg4p[-0345t4-0yrkgdfgklrekerh;erhe;rhke;rhjehejhegyewetgjmd.gmdmge

at pinang gigilan si keyboard. Kung meron lang akong taong maaarkila para saktan kapalit sa sarili ko, kaya lang kung aarkila naman ako syempre may bayad, e wala na nga akong pera. Hay. Word of the day..HAY..

Ayan kaka hay ko di ko na tuloy na enjoy si somethings gonna make change. tigilan na nga kita keyboard. bugbog sarado kana e. sya tama na. sige nxttime
.

T.T

2009-12-02T06:06:00.001-04:00

MyNiceSpace.com

And Finally

2009-11-22T22:28:00.000-04:00

Sa wakas kahapon Nov. 22,2009, nakabalik din sa Tierra de Maria at Tagaytay City. Last May pa last visit ko dun. I wished for a work and promise to go back whenever I have work na. Haha. Bumalik naman ako pero done na sa work. Pero atleast bumalik pa din. Nag sorry naman ako kay Our Lady of Manaoag at Our Lady of Guadalupe. Haha, pati na kay Bro. Hay, malinaw na naman ang utak ko ngayon dahil dun.

I'm with Chen, Pao and Pareng Ahrlone kahapon. Feeling ko naging goodnews ako sa ibang tao kahapon kasi dinala ko sila sa place na yun. Diba ganun ang sabi sa bible. Kapag nakapag share ka ng magandang bagay sa kapwa mo lalo na if related kay God, isa kang mabuting balita sa mga taong nabahagian mo. Kaya yun. Ang dami kop talagang alam.haha.

Natutuwa ako makabalik dun kasi nakapag one on one kame ni Mama MaRY AT bro. Napaka solemn ng place with matching hill song..waaaaaaaaaah, di mo maiiwasang di umiyak lalo na kung makasalanan ka talaga. haha. I saw pao crying, katuwa. After namin magdasal ng pa healing prayer kami kay father (ewan). Sarap sa pakiramdam na parang nakatulog ako after nya ko lagyan ng healing oil.

After magsimba deretso kame sa picnic grove. Hay kainis nga lang kasi maulan. Gala galore lang mga ilang hours lang, then uwi na. Pagdating sa jeep waah, bagsak si Puy. Ang dami ko ba namang antok. Imagine, usapan namin na magkita sa rob. is 6am. Pero ako nagising ng 6am. Bongga!. Haha. May parusa tuloy ako, libre haha.

That was the last time na magkakasama kaming tatlo since endo na kami ni Pao, kawawa naman si Chenelyn Chorva ala na syang angels. Haha. I have fun last day.

mis mis

2009-11-08T05:42:00.000-04:00

Aun. Mamimis ko kau. Nyora, Dessa, Chenelyn. Inasal once more.Yahoo. Mwa mwa

Bye

2009-11-08T05:08:00.000-04:00

5 months na din pala akong nag work. Napagod din ako dun ah. Dami nangyari from June 1, 2009 to present. Pasaway pala ako hmf. At first di ko feel mga kaworkmates ko. Pero as time goes by naging okay na lahat. Dami ko din beses na late, kaya lagi may awas sa sahod dahil sa late. Haha. At absent beyond unreasonable doubt. Haha ano daw?

Ilang beses din naging rejected sa bioscrypt. Hay. Naranasan maging pang umaga ng from 6am-6pm. Infairness mula nung magwork ako dun lang ako natuto gumising ng maaga na hindi masama ang loob. Kasi I need to do it, or else haha wala kanang trabaho. Aside from that naexperience ko din mag pang gabi which I really like. 6pm-6am was totally cool for me. Sa shift na to nagagawa ko mga gusto ko. Nakapag bakte na nga ako e. haha. Pwedeng nakalugay, may accessories, pwede maingay, pwede kumain ng kumain walang rule. Pwede mag radyo at magparty people at pwede manuod ng nude video..ooopppps....nadamay lang ako dun. Sila ang tunay na salarin. Hahah.

Hay. Pero this week should be my last week na. Quiet sad pero ganun talaga. Pero infairness dami ko din mamimis na di ko expected. Haha. Lalo na si Chenelyn chorva. Haha..Mamimis ko yung mga machines ko like Terminal Crimping Machine at Brush Holder Crimping Machine. Miss ko din si Ate Lei at Ate Rose.

Ayon. kahit panu pala na attached din pala ako sa Mitsuba. Kala ko di mangyayaring magdadrama ako dahil dun. Haha. Natuto akong magconfront ng mga tao, at di talaga ako pumayag na maapi. Haha. DUGONG AND BAKA. Saya ng experience na yun. Bida.

Ayon.

read..read..read

2009-11-01T08:07:00.000-04:00

Tsk.

Katatapos lang magbasa ng blog ni Buy. Aun.

Drama nya infairness. Nahawa na sakin. Na bother ako ng husto sa blog nya. Not knowing na may mga self realizations pala sya. At kakatawa kasi narealize nyang miss nya ko..haha (joke). Chos lang.

Kagulat lang, kasi sa pagkakakilala ko sa kanya di naman madramang tao yun. Mababaw ang luha Oo. Josme, dahil kay Noa at Allie lang inubos ang tissue ko. Actually feeling ko naman talaga madrama sya, kaya lang sinasarili nya lang yun. May pagka secretive pagdating sa nararamdaman nya. Pinapakitang malakas sya kasi yun ang nakasanayan sa kanya. Pero minsan di natin alam deep inside hurting na sya. (agam-agam ko lang yun, wag masyadong paniwalaan, may pagka psychotic ako). haha. Pero aminin.........(tama ako).

Misunderstood daw sya, sabi nya. Siguro by others. At sa tingin ko na din minsan. Pero dahil kilala ko sya,(kung panu sya kumaen, panu mag toothbrush, panu mataranta, panu umiyak, panu maligo, panu matulog, at kung anu-anu pang panu) iniintindi ko nalang yung topak nya. Haha.

Despite sa pagiging outstanding nya sa madaming bagay, madami ding kahinaan yan. Kahinaang di nya mailabas at maipakita sa ibang tao. Kaya siguro namimisunderstood din sya ng iba.

Message for you: Confused kaba sa sarili mo? Andito lang ako, wag mag-isip ng kung anu-ano, di importante sasabihin ng ibang tao, ang importante kilala mo ang sarili mo at kilala ka ng mga taong nagmamahal sayo katulad ko.

Ikaw ang taong ginagawa ang sa tingin mong tama, pero di lahat ng akala mo tama ay tama talaga. Pero kung palagay mong galing sa puso ang nagbubulong sayo na tama ka, yun ay tama talaga.

Matapang kang tao, pero aminin mo na marami ka ring kahinaan, mga kahinaang madalas ayaw mong makita nila.

Ako, ako ang taong di nawala at mawawala sayo. Sa dami ng pinagsamahan nating apat, isa kayo sa pinakamahalagang tao sa buhay ko. Madalas kong sinasabi yan kasi I MEAN IT.

Pinapahalagahan ko bawat isa sa inyo. Di man pare-pareho ng trato, well kasi iba-iba kayo. Don't ever think na di kita appreciated, coz d hell not. Sabi mo kahit ikaw mismo minsan di mo na maintindihan ang sarili mo. Sa mga ganung pagkakataon mas naiintindihan kita kaysa sa maintindihan mo ang sarili mo. Magulo diba? Pero sana gets mo.

One thing that I love about you, is the way you make lambing to me. Di mo siguro alam pero yung paminsan-minsan na pagkikita natin at yung himas himas na ginagawa mo, it gives me warm and comfort.

................................................................................... I

I Love Her more than the way She Loves me. Pero walang sukatan ang pagmamahal kaya hangga't andito kami para sa isa't isa there will always be GIPIT family.

p.s Ako talaga ang drama queen..support lang sya.^^ at muli ako po si PUPUY, na nagsasabing.................................an drama ko. TSK. yun na.

Anyway..

2009-10-23T05:26:00.000-04:00

Before it's too late..

Wanna greet Ateneo for winning once more.

I miss Chris in UAAP.

Go.One Big Fight.

-PUY, one Big FAN

One day...

2009-10-23T05:04:00.000-04:00

One day I will tell you all about him.

^^

curious?

watch out

^^

kkk?

My New Favorite Song...Where Are You Now By Honor Society

2009-10-23T04:58:00.000-04:00

To my favorite teacher
Who told me never give up
To my 5th grade crush
Who I thought I really loved
To the guys I missed
And the girls we kissed
Where are you now?

To my ex-best friends
Don't know how we grew apart
To my favorite band
And sing-alongs in my car
To the face I see
In my memories
Where are you now?

Where are you now?
Cause I'm thinking of you
You showed me how
How to live like I do
If it wasn't for you
I would never be who I am

To my first girlfriend
I thought for sure was the one
To my last girlfriend
Sorry that I screwed it up
To the ones I loved
But didn't show it enough
Where are you now?

Where are you now?
Cause I'm thinking of you
You showed me how
How to live like I do
If it wasn't for you
I would never be who I am

And I'll never see those days again
And things will never be that way again
But that's just how it goes
People change, but I know
I won't forget you

guitar solo

To the ones who cared
And who were there from the start
To the love that left
and took a piece of my heart
To the few who'd swear
I'd never go anywhere
Where are you now?

Where are you now?
Cause I'm thinking of you
You showed me how
How to live like I do
If it wasn't for you
I would never be who I am

If it wasn't for you
I would never be who I am
If it wasn't for you
I'd be nothing
Where are you now?

it's been months

2009-10-18T08:00:00.002-04:00

sooooooo tagal ko ng di nag popost. Well wala namang may care.I don't have enough follower pa naman para i-update ko to ng bongga. So what's new? Currently confused of what I feel. Tanga ko coz I assume. Pero not that much naman akong nasasaktan kasi di ko naman pinaasa ang sarili ko. Medyo confused lang talaga nitong mga nakaraang araw pero now super malinaw na sakin. Wala na akong doubts. So now back to reality. Focus Pupuy.

chris tiu

2009-08-30T05:27:00.000-04:00

yep yep

finafollow ko na si chris sa blogspot

so happy:)

sobrang cheezy talaga

cake

2009-08-02T01:55:00.000-04:00

I'm proud to say that I am the one who made that cake in the middle. It's not that beautiful but made by heart.^^wee..We made that last May 29, 2009 at Jaja's house. Together with her mom we made that cakes for Marj's bday.Yummy

gawa ko 'to

2009-07-20T06:28:00.000-04:00

nang namulat ako sa totoong buhay,

nalaman kong mayroon pa palang mas totoo sa totoong buhay.

-PUY^^

bakit pupuy?

2009-07-20T05:40:00.000-04:00

Ang dameng nagtatanong bakit daw ako si
bjoy_pupuy o kaya
bjoyakapuy o kaya
pupuy simot gipit
o sa mas simple si pupuy o puy.

Saan ba nanggaling ang pupuy?

Mahabang kwento pero paiiksiin ko na.

Nagsimula ang lahat noong January 09,2009.
Isang malamig na umaga sa lugawan sa labas ng Cavite State University, Indang Campus.

Kumain kame ng lugaw ng mga karoom mate ko sa dorm na sila Marj, Mia at Jaja.

Kumanta kami sa videoke ng kantang Goodbye to you, handog sa mga kaibigan naming koreano na paalis na ng mga panahong yun.

Ang tawagan namin ng mga panahon na yun ay BOY.

Tinawag ko si jaja, at nadoble ko ang pagkasabi ng boy at naging BOBOBOBUY.

At doon nagsimula ang lahat.

Mula nun tinawag ko na syang BUBUY at pinatupad na ito bilang batas naming apat.

At dahil sa Bubuy, nagkaroon na din kaming tatlo pa ng codename.

Si Mia ay naging si DADAY,

si Marj ay naging si MUYMUY

at ako ay naging si PUPUY.

Ang middle name namin ay SIMOT, sapagkat tuwing may pagkain kami, di pwedeng hindi masimot sa katakawan naming apat.

At ang apelyido naman namin ay GIPIT, sa simpleng dahilan na lagi kaming gipit.

at doon nagsimula ang kwento ng pamilyang GIPIT na sina

PUPUY, ang inay
BUBUY, ang panganay
MUYMUY, ang pangalawa at
DADAY, ang bunso.

At yun ang sagot sa mga katanungan ng marami kung bakit PUPUY.

At ngayon magpapakilala ako sa inyo,

AKO PO SI PUPUY SIMOT GIPIT.
simply call me PUY.

BOW....

tagal na pala

2009-07-18T12:05:00.000-04:00

tagal na pala ng last blog q dito. namis ko tuloy.

hmp..

dito ko now r5, dito q tulog.

libre net..

kitakits kme knina kela ja..

aun saya...

sa wakas tapos na din utang ko kay auntie nely..

sa dorm nalang..

haaay

sana maging ok pa si lola..

^^

where are you?

2009-05-27T05:46:00.000-04:00

andyan kapa ba?

nag eexist kapa ba sa buhay ko?

di na kasi kita maramdaman..

parang di na kita kilala,

at higit sa lahat, di na ako naghahanap sayo.

it seems that napabayaan kita at pinabaayn mo na din ako.

well, kung ganyan ka, edi ganun na din ako.

pagod na din kasi ako,

sa mga tirada mong minsan nakakaduda.

ang dami mong alam na alam kong di totoo.

masyado kang pabongga.

mahanap man natin ang isa't isa,

bahala na si BATMAN, kung ano ang irereact ko.

napipicture ko kasi na simpleng UY lang ang sasabihin pag nakita kita.

e bakit may sasabihin ba ako?

at kung meron man, alam mo ba ang tungkol dun?

diba, diba?

kaya bala na

2009-05-27T05:39:00.000-04:00

happines

whoa

last may 1, 2009 last post ko hir.

mejo sad ako nun kasi ba naman ala pa ko work.

but after a long search, finally sa monday, JUNE 1, 2009,

one month after ng last post ko hir my work na ako..

yahoo..

happiness talaga

hahahah

2009-05-27T05:38:00.000-04:00

job...bow

2009-05-01T07:53:00.001-04:00

hirap pala maghanap ng trabaho. di pala ganun kadali, porke may resume kana kampanti kana. ngayon ramdam ko na hirap ng totoong buhay. buhay sa labas ng school, buhay kung saan kelangan mong makipagsapalaran. ang hirap pero syempre di tayo susuko kasi bawal mahina. at syempre kelangan din talaga, so no choice. atleast may bago akong natutunan. dagdag experience din to. ang makaranas ng hirap, pagod, rejection at ang pagfpila ng bonggang-bongga. saya din naman. kaya lang sa situation ko, need ko na sana talaga ng trabaho, kung sana napupulot lang ang salitang you're hired, then go. kaya lang hindi e. ang dami mo munang pagdadaanan. kaya parang napapagod lang ako at siguro naman normal lang to kc first timer naman ako. naiinis nga lang ako minsan, kasi ba naman ang mga qualification kelangan may job experience kana. E PANU AKO MAGKAKA JOB EXPERIENCE KUNG DI NYO MUNA AKO TANGGAPIN PARA MAGKAROON NG EXPERIENCE.....!!!!!!!!!!!!tama naman diba? haha.. tawanan ko na nga lang sarili ko para atleast may fan ako.. at yun ay ako din..haha gulo.. gutom na kasi ako.. makapagh log out na nga at nang makakain na rin. nalipasan na nga ako ng kain kanina kaya babawi ako ngayong dinner. go puy..kain...

sana magkaroon na ako ng trabaho...pls. BRO

^^

good night..sign out na si PUY

mwaa

2009-05-01T07:48:00.000-04:00

aguy.. kapagod gid..
pumila ka ba naman ng bonggang-bongga.
haaayys..
panis pa laway kasi alang kausap nung una
hirap din pala maghanap ng trabaho.
hayy..kelan kaya ako mahahired?
di naman sa pagod na ako pero pagod na kasi ako e.
haha ang gulo.
tama na nga.

mamaya

2009-04-19T22:58:00.000-04:00

interview ko sa the generics pharmacy
sabi ko before any job can do
kaya go ako mamayang 1 pm for the interview.

sana pumasa, kasi i realy want to have job na.
la na kasi akong pera e.
haha

ayon, at sana makahabol pa ako
kasi after sana ng interview balak ko humabol sa indang.
kukunin ko na yung grade ko

saka para makapag bonding kame ng mga anak ko.
ayon.
sana may magandang mangyari naung araw
go PUY^^

jiin

2009-04-19T22:51:00.000-04:00

so sad..
nag comment for the first and last time si fred samin.
sya yung isa sa mga korean friends namin.
nagpapaalam na sya na first and last message nya na nga yun kasi papasok na sya ng army.
sa Korea kasi required silang mag serve sa army for about 1 or 2 years ba?
di ko sure.
ayon medyo sad lang ako kasi syempre sa web na nga lang namin sila nacocommunicate
tapos naun mwawala papati yun.
so sad talaga.
kaya nag comment back ako sa kanya at sana mabasa nya pa yun.
bukas na kasi sya papasok sa army.
nakakamis tuloy silang lahat.
si freeman siguro next year papasok na din yun.
waaaahhhhh.
hayy
but thats life.
may mga kanya kanyang priorities ang bawat isa.
para sa personal growth kaya ganun talaga.
well, gang dito nalang.
drama ko na e.
hahah

tomorrow

2009-04-14T02:33:00.001-04:00

bukas start na ko mag apply

sa SM Despartment store

ayon ready na formal attire ko

pero ako kinakabahan

pero kaya ko yun noh

ako pa

haha

go puy!

weew

2009-04-11T06:38:00.000-04:00

holy week

ala mxado ginagawa

ayon laging nakatunganga

teks teks lang

last thurs. swimming kme

aun

mejo boring kc

kain tulog lang

buti nlang nagyaya magnet si mia naun

eto katabi ko naun si randy saka si roman

(high school classmates)

ayon mukang mga tanga

iniwan na nila ako..huhu

2009-04-07T06:14:00.000-04:00

umuwi na ng leyte sila mama, lola at tintin.

ayon fully independent na naman si puy.

sanay na ko kaya lang miss ko sila e.

lalo na si mama, mamimis ko yung closeness namin.

awtz

go

2009-04-05T06:12:00.000-04:00

go puy go

^^^

^^^^^

^^^^^^^^^

^^^^

^^^

^^^^^^^^^^^^^

^^^^^^

^^^^^^^

^^^^^^^^

2009-04-01T00:48:00.000-04:00

I'm going to miss you BUBUY, MUYMUY, and DADAY...

thank you for all the things that we've all done together.

thank you for being there for me.

thank you for all the laughters and the tears.

thank you for being not just a friend but a family to me.

thank you for all the things that you taught me, as well of the small things that I shared with you.

thank you for sharing me in my journey to life.

I don't know how to live for a couple of months without you guys.

I can't imagine how's life wihtout you.

but I need to do this and I know you understand.

I love you all.

for a meanwhile, joy, bjoy, pupuy and your INAY will leave you.

so hard, but this is how I used to be.

I just hope that whenever I go back, I'm always welcome.

I'm always here, no matter what...

you can always run into me.

nothings change okay?

GIPIT family will always be GIPIT family.

we are always be BUY, DAY, MUY and PUY.

bye 213 for a while.

I love you all

-PUY.

^__________^

2009-04-01T00:26:00.000-04:00

hay... mamimis ko ang oval. so sad, huhu

ang tamlay nya sa shot na 'to. pano wala ng katao-tao.

namimis ko yung aerobics times.

namimis ko yung pagtambay namin sa bleachers, sa grandstand at sa field.

namimis ko yung mga players na echos.

nakakamis at mamimis ko.

hay

ouch

2009-03-28T23:57:00.001-04:00

problem

problem

problem

too much

wasted

but i can handle it

go puy

ajaah

weew

the notebook

2009-03-28T23:56:00.001-04:00

sa wakas

2009-03-25T06:36:00.000-04:00

sa wakas tapos na din yung sayaw namin

haha

mukang tanga lang yung section namin

kakahiya

wow

this week was so heavy

pero enjoy

inenjoy ko mga last few days ko

as IT student

haha

ayon

ready to shift na

go go go

oa here i am

haha

kain tayo

2009-03-20T09:31:00.000-04:00

dito kami kela marj ngayon

dito kami matutulog

kasalukuyan na kaming kumakain

dito ko sa harap ng pc

si mia at marj nasa mesa

nag aupload kasi ako ng pics

ayon

cheesedog lam namin

tapos kwentuhan

plook

ate rache

2009-03-20T09:18:00.000-04:00

dumadali ng magandang banat si ate rache

nag-aadvice kay mia

ayan, kwentuhan mode sila

tagal ni marj

gutom na ko

si mia

2009-03-20T09:16:00.000-04:00

disappointed kay mr. palengke

hahaha

masama ang loob

nagkwekwento nalang kay ate rache

^^

flirt

2009-03-20T09:08:00.000-04:00

may mga tao talagang flirt nu?

naku, okey lang sana yun

wag lang papahalata

kairita kasi

hmp

action speaks louder than words

and be careful with your actions

if you don't want to be judge

because your action reflects

of what you are...

...

^^

and the surprises began

2009-03-17T07:39:00.000-04:00

CONTINUATION...
Pagdating ko sa dorm, may sulat sa pinto and it said:

Instruction:
sa lugar na ito ay nagkasama kayo ng CEO mo. Kasama ang isa pang singkit at matabang lalaki. Mistulang double date ang eksenang ito. Katapat ng lugar na ito ang mga epal na gwardya. Pag di mo pa nahulaan .. di mo makikita at malalaman ang mga susunod pang pagsubok. kung nais mong malaman ang iba pang mga surpresa.. bilisan mo na ngayon.. tumakbo ka na ng bonggang-bongga baka may makakita pa sa green colored paper na iyon at kunin ito."

Punta naman ako dun. pagdatingdun may nakita akong green colored paper then I picked it and it has another instruction. So second stop na ako at sa Biological Science building ito. Pagdating ko dun nakita ko ang next green colored paper sa paso at nakasulat ang 3rd instruction at nasa CEIT naman. 4th stop sa likod ng men's dorm, the place where we hide. 5th stop sa batibot , 6th stop balik sa CEIT. 7th stop sa oval8th stop sa tindahan sa batibot ulit, 9th station saRolle Hall (katakot). 10th station sa guard house sa tapat ng library, 11th station sa gym (gabi na nun). 12th stop sa grandstand (nakachika ko pa si Gabriel, yung nigerian), 13th station sa osa. 14th stop sa CED, 15th stop sa CEIT ulit (pagod na ko). 16th stop sa CAS ulit, 17th stop sa main guard house. at ang 18th stop, di ko alam asan na. Gang 17 lang ata.

haha

Ganun kahirap ang pinagdaanan ko kahapon, pero ayos lang super nag enjoy ako. Feeling ko instant contestant ako ng amazing race. haha.

After, kumain kame sa jobee.. Supposed to be punta sana kameng sm, kaso ginabe na kame kaya yun jobee nalang. Then tambay dito sa villaver netshop at chika with kuyakoys.. haha., Hinatid nila kame pauwi.

Pag dating ng dorm, nanahimik ako. Nag posat ng bulletin at nag muni-muni. haha

And that ends my day.

18 na ako

whoa

-puy

march 16, 2009

2009-03-17T07:23:00.000-04:00

Last day, March 16, 2009, it was my 18th birthday. Ayon masaya naman kahit pano. Buti nalang to the rescue ang pamilya gipit. wow

Pag gising ko ng umaga, ayon ussual lang. Birthday ko yun lang. Then pumasok sa discrete math na akala namin may exam, buti nalang wala. Thanks God. Madaming bumati, sa text, comment at personal.

Tapos after ng nakakaantok na discrete math, dapat deretso sa bayan para gumawa ng matrix. E di ko talaga kaya labanan antok ko kaya yun, umidlip muna ko sa dorm. At about 11:00 am sumunod ako kela mhel sa bayn at pinaglamayan namin ang matrix (ggrrr). Actually 3:00 pm na kami nag lunch. Bongga. Natapos namin yung project at about 4:30 pm. Then deretso na sa school to submit it. Ayon humabol saa submission. Buti nalang may gawa. Nakaraos din.

After that deretso uwi sa dorm at biglang.....to be continued!!

2009-03-15T09:09:00.000-04:00

Birthdays are good for you. Statistics show that the people who have the most live the longest.
The day which we fear as our last is but the birthday of eternity.
Your birthday is a special time to celebrate the gift of ‘you’ to the world.
Age is a number and mine is unlisted.
A person is always startled when he hears himself seriously called an old man for the first time.
Youth is happy because it has the ability to see beauty. Anyone who keeps the ability to see beauty never grows old.
Live out of your imagination instead of out of your memory.

The best birthdays of all are those that haven’t arrived yet.

There are two ways of spreading light: to be the candle or the mirror that reflects it.

For all the advances in medicine, there is still no cure for the common birthday.

The Best way to remember your wife’s birthday is to forget it once.

Forty is the old age of youth; fifty is the youth of old age.

A diplomat is a man who always remembers a woman’s birthday but never remembers her age.

The Young have aspirations that never come to pass, the Old have reminiscences of what never happened.

We know we’re getting old when the only thing we want for our birthday is not to be reminded of it.

There are three hundred and sixty-four days when you might get un birthday presents and only one for birthday presents.

The best birthdays of all are those that haven’t arrived yet.

i love my mom and lola

2009-03-15T08:29:00.000-04:00

mahal na mahal ko kayong dalawa

para sa inyo lahat ng ginagawa ko

i just wish di pa mag give up katawan ni lola

and sana magtagal pa buhay nya

i want her to see my success

because i know that she is one of my fan

mama ko naman, sana

good health din

i won't fail you guys

i love you

wasted

2009-03-15T07:48:00.000-04:00

I'm tired

I'm tired to live a life like this

but I have no right to give up and to stop believing

I supposed to be happy though I'm not

T_T

goodbye..kkk+k

2009-03-14T07:28:00.000-04:00

bye bye. It was us together with our korean friends daniel, fred, freeman, rick and jack ( the one who take this photo). It was during thier last night here in the philippines. We gave our letter to them (the one they're holding) I miss them all..

Kkk

puyat po

2009-03-14T07:18:00.000-04:00

ilang gabi ng puyat..

wow ang eyebag..

bongga..

but it emphasizes my eyes..

haha

weew

Bulletin

2009-03-11T08:32:00.000-04:00

our wall in the dormitory serves as our big big bulletin.. we write what happened everyday. the color green is mine, color yellow is mia, jaja owns the blue and marj owns the red one.

the place where we hide

2009-03-11T07:45:00.000-04:00

Last January 09, 09, that was evening we went to the backyard of men's dormitory to hide. Because there was a curfew in our dormitory, and we don't want to go inside first because we need to see our korean friends. We stayed there to escape our house parent. Imagine, we are five persons who stayed in a small place like that. It's a dark place, and we don't make any noise so that no one can hear us. But no regret at the last because we saw our korean friends for the last time in thier last night here in the Philippines.

dyan sumubsob si Marj...

2009-03-11T07:39:00.000-04:00

kakatago, ayan sumubsob si Marj dyan..haha.. sa likod yan ng men's dorm. Nung Jan.09, 09, nagtago kami para makita yung mga koreano. Ang ganda ng eksena nun, pang telenovela. Nice.

kuya maroon

2009-03-11T07:31:00.000-04:00

new crush..pero hindi full. kasi BOK, WALANG TALO-TALO. haha..kakatuwa naman. haha..yun lang. pangit nga e.

THE FOUR OF US

2009-03-10T07:38:00.001-04:00

We are Joy, Mia, Marj, and Jaja. We became roommates since last june 2008, here in the Dormitory in Cavite State University.

Tagalog naman:

hehe

Ilang buwan palang kameng magkakasama pero kung pinagsamahan ang pag-uusapan, hindi mo iisipin na buwan lang yun. Kasi it seems na dekada na kameng magkakakilala. Ganun kame katindi.

Actually, hindi ko sila kaibigan kung matatawag. Hindi yun ang title nila sakin. Kundi pamilya. My second family. Kasi higit pa sa pagkakaibigan ang meron kameng apat.

We touched each other's life and we value each other.

Kaya naman walang kupas ang samahan ng 213 girls (room number namen).

Sama-sama kame sa happiness, sadness at maging sa kahihiyan walang iwanan sa bayan ni Juan.(motto po namen)

Nabuo namen ang pamilya GIPIT.

Bakit?

Kasi lagi kameng GIPIT. Minsan di na kumakain.haha. Pag may pagkain naman laging SIMOT. Kaya we are the Simot Gipit Family.

Ako si PUPUY SIMOT GIPIT, ako ang Inay.

Si Jaja si BUBUY SIMOT GIPIT, ang panganay.

Si Marj si MUYMUY SIMOT GIPIT, ang pangalawa,

at si Mia si DADAY SIMOT GIPIT, ang bunso.

at ayan po ang talambuhay ng pamilya GIPIT.

mula sa bayan ng TAG GUTOM.

hahaha

Ilang years pa kameng magsasama sa iisang kwarto at kampanti akong mas lalalim pa ang samahan at mananatili kameng walang iwanan sa BAYAN NI JUAN.

bow...

-PUY

PUY is Inspired

2009-03-10T07:23:00.000-04:00

I am inspired now. Specially this day. I am so much in love. Yes I'm inlove with God. Early this day while I'm washing my clothes, I got the chance to talk to him. He listen very well, comfort me and hug me in his loving arms. I love God the way he loves me and accept me starting this day. I felt that I'm a new person now. I hope that this is the start of our good friendship. He is my bestfriend and I felt so secure with him. I love you BRO'. Please guide me all the time.

-your BFF

-PUY-

Who am I

2009-03-10T07:12:00.000-04:00

This is the song of my life now. It's Who Am I by Casting Crown. I can relate to it. I love the lyric.

Who am I?

That the Lord of all the earth,

Would care to know my name,

Would care to feel my hurt.

Who am I?

That the bright and morning star,

Would choose to light the way,

For my ever wandering heart.

Bridge:

Not because of who I am,

But because of what you've done.

Not because of what I've done,

But because of who you are.

Chorus:

I am a flower quickly fading,

Here today and gone tomorrow,

A wave tossed in the ocean,

A vapor in the wind.

Still you hear me when I'm calling,

Lord, you catch me when I'm falling,

And you've told me who I am.

I am yours.

Who am I?

That the eyes that see my sin

Would look on me with love

And watch me rise again.

Who am I?

That the voice that calmed the sea,

Would call out through the rain,

And calm the storm in me.

Not because of who I am,

But because of what you've done.

Not because of what I've done,

But because of who you are.

I am a flower quickly fading,

Here today and gone tomorrow,

A wave tossed in the ocean,

A vapor in the wind

Still you hear me when I'm calling,

Lord, you catch me when I'm falling,

And you've told me who I am.

I am yours.

Not because of who I am,

But because of what you've done.

Not because of what I've done,

But because of who you are.

I am a flower quickly fading,

Here today and gone tomorrow,

A wave tossed in the ocean,

A vapor in the wind.

Still you hear me when I'm calling,

Lord, you catch me when I'm falling,

And you've told me who I am.

I am yours.

I am yours.I

am yours.

Whom shall I fear?

Whom shall I fear?'

Thy I am yours.

I am yours.

quotes

2009-03-09T09:08:00.000-04:00

"Let's assume that each person has an equal opportunity, not to become equal, but to become different. To realize whatever unique potential of body, mind and spirit he or she possesses."

"Until you've lost your reputation, you never realize what a burden it was."

What ought one to say then as each hardship comes? I was practicing for this, I was training for this.

Greek Philosopher The reality is that changes are coming . . .They must come. You must share in bringing them.

"There is nothing new under the sun but there are lots of old things we don't know."

PUY felt so exhausted...

2009-03-09T08:57:00.001-04:00

pagod na si PUY. Kaninang-kanina pa. Dameng ginagawa.asar.

weew...8 days to go

2009-03-08T09:04:00.000-04:00

weew..puy is quite excited. In the other hand I'm not. huhu.

Haay kaasar. pwede bang next year nalang ako magdebut? I'm not prepared.haha.. I felt so sad

Problematic...

Buti nalang magaling ako magdala.

I wish my Dad would call me.

Please GOD.

T_T

Don't let me hate him. Because the moment it would happen, I might not be the same daughter to him again.

@ jollibee

2009-03-08T09:03:00.001-04:00

We ate together in jollibee last december 22, 2008. Thatn was during our exchane gift and they treat us. so happy.